noun · neutersecond declension
antimonium
antimonium n (genitive antimoniī)
Classical[an.tɪˈmɔ.ni.ũː]Ecclesiastical[an.tiˈmɔː.ni.um]
Meaning
- Medieval Latinneuterantimony
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | antimonium | antimonia |
| genitive | antimoniī | antimoniōrum |
| dative | antimoniō | antimoniīs |
| accusative | antimonium | antimonia |
| ablative | antimoniō | antimoniīs |
| vocative | antimonium | antimonia |
Origins
Via Arabic إِثْمِد (ʔiṯmid) from Egyptian sdm, msdmt.
Descendants
- Catalanantimoni
- Frenchantimoine
- Italianantimonio
- Portugueseantimónio
- Portugueseantimônio
- Romanianantimoniu
- Spanishantimonio
- Englishantimony
- Galicianantimonio
In English words that came into English from antimonium
- antimonyantimonium