noun · masculinesecond declension
antiepiscopus
antiepiscopus m (genitive antiepiscopī)
Ecclesiastical[an.t͡si.eˈpis.ko.pus]
Meaning
- Medieval Latinmasculineantibishop
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | antiepiscopus | antiepiscopī |
| genitive | antiepiscopī | antiepiscopōrum |
| dative | antiepiscopō | antiepiscopīs |
| accusative | antiepiscopum | antiepiscopōs |
| ablative | antiepiscopō | antiepiscopīs |
| vocative | antiepiscope | antiepiscopī |
Origins
Ancient Greek ἐπίσκοπος (epískopos)bor. Latin episcopus Latin antiepiscopus From anti- + episcopus.; compare antipāpa.