adjectivefirst/second-declension adjective
antennātus
antennātus (feminine antennāta, neuter antennātum)
Classical[an.tɛnˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[an.tenˈnaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving (pronounced) antenna(s)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | antennātus | antennāta | antennātum |
| genitive | antennātī | antennātae | antennātī |
| dative | antennātō | antennātae | antennātō |
| accusative | antennātum | antennātam | antennātum |
| ablative | antennātō | antennātā | antennātō |
| vocative | antennāte | antennāta | antennātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | antennātī | antennātae | antennāta |
| genitive | antennātōrum | antennātārum | antennātōrum |
| dative | antennātīs | antennātīs | antennātīs |
| accusative | antennātōs | antennātās | antennāta |
| ablative | antennātīs | antennātīs | antennātīs |
| vocative | antennātī | antennātae | antennāta |