adjectivefirst/second-declension adjective
anteāctus
anteāctus (feminine anteācta, neuter anteāctum)
Classical[an.teˈaːk.tʊs]Ecclesiastical[an.teˈak.tus]
Meaning
- adjectivepast, already done.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anteāctus | anteācta | anteāctum |
| genitive | anteāctī | anteāctae | anteāctī |
| dative | anteāctō | anteāctae | anteāctō |
| accusative | anteāctum | anteāctam | anteāctum |
| ablative | anteāctō | anteāctā | anteāctō |
| vocative | anteācte | anteācta | anteāctum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anteāctī | anteāctae | anteācta |
| genitive | anteāctōrum | anteāctārum | anteāctōrum |
| dative | anteāctīs | anteāctīs | anteāctīs |
| accusative | anteāctōs | anteāctās | anteācta |
| ablative | anteāctīs | anteāctīs | anteāctīs |
| vocative | anteāctī | anteāctae | anteācta |
anteactus, a, um, and anteago; better written separately, ante actus and ante ago; v. ante and ago.
Origins
ante- ("before") + āctus ("made, done; having been done")