proper noun · femininesecond declension
Antandrus
Antandrus f sg (genitive Antandrī)
Classical[anˈtan.drʊs]Ecclesiastical[anˈtan.drus]
Meaning
- femininesingulara city in Troas
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Antandrus | — |
| genitive | Antandrī | — |
| dative | Antandrō | — |
| accusative | Antandrum | — |
| ablative | Antandrō | — |
| vocative | Antandre | — |
| locative | Antandrī | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ἄντανδρος (Ántandros).