proper noun · masculinesecond declension
Antacatī
Antacatī m pl (genitive Antacatōrum)
Classical[anˈta.ka.tiː]Ecclesiastical[anˈtaː.ka.ti]
Meaning
- A tribe of Scythia mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Antacatī |
| genitive | — | Antacatōrum |
| dative | — | Antacatīs |
| accusative | — | Antacatōs |
| ablative | — | Antacatīs |
| vocative | — | Antacatī |