verbfourth conjugation, no perfect or supine stems
annūtriō
annūtriō (present infinitive annūtrīre)
Classical[anˈnuː.tri.oː]Ecclesiastical[anˈnuː.tri.o]
Meaning
- transitiveto nourish or to train up at, near to, or on
Conjugation conjugation 4 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūtriō | annūtriēbam | annūtriam | — | — | — |
| 2nd sg. | annūtrīs | annūtriēbās | annūtriēs | — | — | — |
| 3rd sg. | annūtrit | annūtriēbat | annūtriet | — | — | — |
| 1st pl. | annūtrīmus | annūtriēbāmus | annūtriēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | annūtrītis | annūtriēbātis | annūtriētis | — | — | — |
| 3rd pl. | annūtriunt | annūtriēbant | annūtrient | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūtriam | annūtrīrem | — | — |
| 2nd sg. | annūtriās | annūtrīrēs | — | — |
| 3rd sg. | annūtriat | annūtrīret | — | — |
| 1st pl. | annūtriāmus | annūtrīrēmus | — | — |
| 2nd pl. | annūtriātis | annūtrīrētis | — | — |
| 3rd pl. | annūtriant | annūtrīrent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūtrior | annūtriēbar | annūtriar |
| 2nd sg. | annūtrīris annūtrīre | annūtriēbāris annūtriēbāre | annūtriēris annūtriēre |
| 3rd sg. | annūtrītur | annūtriēbātur | annūtriētur |
| 1st pl. | annūtrīmur | annūtriēbāmur | annūtriēmur |
| 2nd pl. | annūtrīminī | annūtriēbāminī | annūtriēminī |
| 3rd pl. | annūtriuntur | annūtriēbantur | annūtrientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | annūtriar | annūtrīrer |
| 2nd sg. | annūtriāris annūtriāre | annūtrīrēris annūtrīrēre |
| 3rd sg. | annūtriātur | annūtrīrētur |
| 1st pl. | annūtriāmur | annūtrīrēmur |
| 2nd pl. | annūtriāminī | annūtrīrēminī |
| 3rd pl. | annūtriantur | annūtrīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | annūtrī | annūtrīre |
| pres. 2nd pl. | annūtrīte | annūtrīminī |
| fut. 2nd sg. | annūtrītō | annūtrītor |
| fut. 3rd sg. | annūtrītō | annūtrītor |
| fut. 2nd pl. | annūtrītōte | — |
| fut. 3rd pl. | annūtriuntō | annūtriuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | annūtrīre | annūtrīrī |
| present participle | annūtriēns | — |
| future participle | — | annūtriendus annūtriundus, annūtrienda, annūtriendā, annūtriendae, annūtriendam, annūtriendārum, annūtriendās, annūtriende, annūtriendīs, annūtriendōrum, annūtriendōs |
gerundannūtriendī, annūtriendō, annūtriendum
an-nūtrĭo (better adn-), īre, v. a.,
I. to nourish or train up at or near to:
arboribus vites, Plin. 17, 23, 35, § 202.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinannūtriō
Latin nūtriō Latin annūtriō From an (“to”, “toward”) + nūtriō (“to suckle”).