LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

annūntiātiō

annūntiātiō f (genitive annūntiātiōnis)

Meaning

  1. announcement, annunciation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeannūntiātiōannūntiātiōnēs
adnūntiātiōnēs
genitiveannūntiātiōnis
adnūntiātiōnis
annūntiātiōnum
adnūntiātiōnum
dativeannūntiātiōnī
adnūntiātiōnī
annūntiātiōnibus
adnūntiātiōnibus
accusativeannūntiātiōnem
adnūntiātiōnem
annūntiātiōnēs
adnūntiātiōnēs
ablativeannūntiātiōne
adnūntiātiōne
annūntiātiōnibus
adnūntiātiōnibus
vocativeannūntiātiōannūntiātiōnēs
adnūntiātiōnēs

annuntĭātĭo (adn-), not annun-cĭātĭo (adn-), ōnis, f. annuntio,
I. an announcing, announcement, annunciation (eccl. and late Lat.), Vulg. 1 Joan. 1, 5; 3, 11; Lact. 4, 21; Aug. Serm. Sanct. 18; Arn. 7, p. 248.

Origins

Latin annūntiō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin annūntiātiō From annūntiō + -tiō.

Descendants
  • Catalananunciació
  • Frenchannonciation
  • Italianannunciazione
  • Portugueseanunciação
  • Spanishanunciación
  • Englishannunciation
  • Galiciananunciación
  • Sicilianannunziazziuni

Quick answers

What does annūntiātiō mean in Latin?
annūntiātiō, a noun, means “announcement, annunciation”.
What is the genitive of annūntiātiō?
The genitive singular is annūntiātiōnis. annūntiātiō is feminine, third declension.