adjectivethird-declension two-termination adjective
annulicornis
annulicornis (neuter annulicorne)
Classical[an.nʊ.lɪˈkɔr.nɪs]Ecclesiastical[an.nu.liˈkɔr.nis]
Meaning
- New Latintwo terminationhaving ring-shaped horns
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | annulicornis | annulicornis | annulicorne |
| genitive | annulicornis | annulicornis | annulicornis |
| dative | annulicornī | annulicornī | annulicornī |
| accusative | annulicornem | annulicornem | annulicorne |
| ablative | annulicornī | annulicornī | annulicornī |
| vocative | annulicornis | annulicornis | annulicorne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | annulicornēs | annulicornēs | annulicornia |
| genitive | annulicornium | annulicornium | annulicornium |
| dative | annulicornibus | annulicornibus | annulicornibus |
| accusative | annulicornīs annulicornēs | annulicornīs annulicornēs | annulicornia |
| ablative | annulicornibus | annulicornibus | annulicornibus |
| vocative | annulicornēs | annulicornēs | annulicornia |
Origins
From annularis (“ringed”) + cornus (“horn”) + -is.