adjectivethird-declension two-termination adjective
annamēnsis
annamēnsis (neuter annamēnse)
Classical[an.naˈmẽː.sɪs]Ecclesiastical[an.naˈmɛn.sis]
Meaning
- relationaltwo terminationAnnam
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | annamēnsis | annamēnsis | annamēnse |
| genitive | annamēnsis | annamēnsis | annamēnsis |
| dative | annamēnsī | annamēnsī | annamēnsī |
| accusative | annamēnsem | annamēnsem | annamēnse |
| ablative | annamēnsī | annamēnsī | annamēnsī |
| vocative | annamēnsis | annamēnsis | annamēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | annamēnsēs | annamēnsēs | annamēnsia |
| genitive | annamēnsium | annamēnsium | annamēnsium |
| dative | annamēnsibus | annamēnsibus | annamēnsibus |
| accusative | annamēnsīs annamēnsēs | annamēnsīs annamēnsēs | annamēnsia |
| ablative | annamēnsibus | annamēnsibus | annamēnsibus |
| vocative | annamēnsēs | annamēnsēs | annamēnsia |