noun · neutersecond declension
anīsum
anīsum n (genitive anīsī)
Classical[aˈniː.sũː]Ecclesiastical[aˈniː.s̬um]
Meaning
- anise
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | anīsum | anīsa |
| genitive | anīsī | anīsōrum |
| dative | anīsō | anīsīs |
| accusative | anīsum | anīsa |
| ablative | anīsō | anīsīs |
| vocative | anīsum | anīsa |
ănīsum (ane-), i, n., = ἄνισον,
I. anise: Pimpinella anisum, Linn.: Et anesum adversum scorpiones ex vino habetur ... ob has causas quidam anicetum id vocavere, i. e. ἀνίκητον, all powerful, Plin. 20, 17, 72, § 185 sq. Jan.
Origins
From Ancient Greek ἄνῑσον (ánīson), from Egyptian jnst.
Elsewhere
- Italiananice
- Frenchanisfrom Old French anis
- Englishanisefrom Old French anis
- Sardiniananis
- GermanAneisfrom Middle High German anīs
- GermanAnisfrom Middle High German anīs
- Normananisfrom Old French anis
- Afrikaansanysfrom Old French anis
- Indonesiananisfrom Old French anis
- Sranan Tongoaneisifrom Old French anis
Old Occitan
- Catalananís
- Occitananís
In English words that came into English from anīsum
- aniseanīsum