adjectivethird-declension two-termination adjective
aniculāris
aniculāris (neuter aniculāre)
Classical[a.nɪ.kʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[a.ni.kuˈlaː.ris]
Meaning
- relationaltwo terminationold woman
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aniculāris | aniculāris | aniculāre |
| genitive | aniculāris | aniculāris | aniculāris |
| dative | aniculārī | aniculārī | aniculārī |
| accusative | aniculārem | aniculārem | aniculāre |
| ablative | aniculārī | aniculārī | aniculārī |
| vocative | aniculāris | aniculāris | aniculāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aniculārēs | aniculārēs | aniculāria |
| genitive | aniculārium | aniculārium | aniculārium |
| dative | aniculāribus | aniculāribus | aniculāribus |
| accusative | aniculārīs aniculārēs | aniculārīs aniculārēs | aniculāria |
| ablative | aniculāribus | aniculāribus | aniculāribus |
| vocative | aniculārēs | aniculārēs | aniculāria |
ănĭcŭlāris, e, adj. anicula,
I. worthy of an old woman, after the manner of an old woman:
verba, Aug. in Psa. 38.