LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

angariō

angariō (present infinitive angariāre, perfect active angariāvī, supine angariātum)
Classical[aŋˈɡa.ri.oː]Ecclesiastical[aŋˈɡaː.ri.o]

Meaning

  1. to demand something, commandeer
  2. to compel, constrain

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.angariōangariābamangariābōangariāvīangariāveramangariāverō
angariārō
2nd sg.angariāsangariābāsangariābisangariāvistī
angariāstī
angariāverās
angariārās
angariāveris
3rd sg.angariatangariābatangariābitangariāvitangariāverat
angariārat
angariāverit
angariārit
1st pl.angariāmusangariābāmusangariābimusangariāvimusangariāverāmusangariāverimus
angariārimus
2nd pl.angariātisangariābātisangariābitisangariāvistis
angariāstis
angariāverātis
angariārātis
angariāveritis
angariāritis
3rd pl.angariantangariābantangariābuntangariāvērunt
angariāvēre, angariārunt
angariāverant
angariārant
angariāverint
angariārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.angariemangariāremangariāverim
angariārim
angariāvissem
angariāssem
2nd sg.angariēsangariārēsangariāverīsangariāvissēs
angariāssēs
3rd sg.angarietangariāretangariāverit
angariārit
angariāvisset
angariāsset
1st pl.angariēmusangariārēmusangariāverīmus
angariārīmus
angariāvissēmus
angariāssēmus
2nd pl.angariētisangariārētisangariāverītis
angariārītis
angariāvissētis
angariāssētis
3rd pl.angarientangariārentangariāverint
angariārint
angariāvissent
angariāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.angariorangariābarangariābor
2nd sg.angariāris
angariāre
angariābāris
angariābāre
angariāberis
angariābere
3rd sg.angariāturangariābāturangariābitur
1st pl.angariāmurangariābāmurangariābimur
2nd pl.angariāminīangariābāminīangariābiminī
3rd pl.angarianturangariābanturangariābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.angarierangariārer
2nd sg.angariēris
angariēre
angariārēris
angariārēre
3rd sg.angariēturangariārētur
1st pl.angariēmurangariārēmur
2nd pl.angariēminīangariārēminī
3rd pl.angarienturangariārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.angariāangariāre
pres. 2nd pl.angariāteangariāminī
fut. 2nd sg.angariātōangariātor
fut. 3rd sg.angariātōangariātor
fut. 2nd pl.angariātōte—
fut. 3rd pl.angariantōangariantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveangariāreangariārī
perfect infinitiveangariāvisse
angariāsse
angariātum esse
future infinitiveangariātūrum esseangariātum īrī
present participleangariāns—
perfect participle—angariātus
angariāta, angariātā, angariātae, angariātam, angariātārum, angariātās, angariātī, angariātōrum, angariātōs
future participleangariātūrus
angariātūra, angariātūrā, angariātūrae, angariātūram, angariātūrārum, angariātūrās, angariātūre, angariātūrī, angariātūrīs, angariātūrō, angariātūrōrum, angariātūrōs, angariātūrum
angariandus
angarianda, angariandā, angariandae, angariandam, angariandārum, angariandās, angariande, angariandīs, angariandōrum, angariandōs
gerundangariandī, angariandō, angariandumsupineangariātum, angariātū

angărĭo, āre, v. a. id..
I. Lit., to demand something as angaria, to exact villanage, Dig. 49, 18, 4; so Aug. Ep. 5 med. al. —
II. Meton., to compel, constrain (eccl. Lat.): quicumque te angariaverit mille passus (vadere), vade cum illo et alia duo, Vulg. Matt. 5, 41: nunc angariaverunt, ut tollant crucem ejus, ib. ib. 27, 32; so ib. Marc. 15, 21.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin angariō From angaria (“compulsory service”) + -ō.

Descendants
  • Italianangariare

Quick answers

What does angariō mean in Latin?
angariō, a verb, means “to demand something, commandeer; to compel, constrain”.
What are the principal parts of angariō?
angariō, angariāre, angariāvī, angariātum (first conjugation).
How do you pronounce angariō?
In classical Latin, [aŋˈɡa.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aŋˈɡaː.ri.o].