noun · neutersecond declension
anēsum
anēsum n (genitive anēsī)
Classical[aˈneː.sũː]Ecclesiastical[aˈnɛː.s̬um]
Meaning
- anise
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | anēsum | anēsa |
| genitive | anēsī | anēsōrum |
| dative | anēsō | anēsīs |
| accusative | anēsum | anēsa |
| ablative | anēsō | anēsīs |
| vocative | anēsum | anēsa |
Origins
From Ancient Greek ἄνησον (ánēson), from Egyptian jnst.