adjectivefirst/second-declension adjective
Ancōnitānus
Ancōnitānus (feminine Ancōnitāna, neuter Ancōnitānum)
Classical[aŋ.koː.nɪˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[aŋ.ko.niˈtaː.nus]
Meaning
- adjectiveAnconitan
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ancōnitānus | Ancōnitāna | Ancōnitānum |
| genitive | Ancōnitānī | Ancōnitānae | Ancōnitānī |
| dative | Ancōnitānō | Ancōnitānae | Ancōnitānō |
| accusative | Ancōnitānum | Ancōnitānam | Ancōnitānum |
| ablative | Ancōnitānō | Ancōnitānā | Ancōnitānō |
| vocative | Ancōnitāne | Ancōnitāna | Ancōnitānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ancōnitānī | Ancōnitānae | Ancōnitāna |
| genitive | Ancōnitānōrum | Ancōnitānārum | Ancōnitānōrum |
| dative | Ancōnitānīs | Ancōnitānīs | Ancōnitānīs |
| accusative | Ancōnitānōs | Ancōnitānās | Ancōnitāna |
| ablative | Ancōnitānīs | Ancōnitānīs | Ancōnitānīs |
| vocative | Ancōnitānī | Ancōnitānae | Ancōnitāna |
Origins
Proto-Indo-European *-tósder. Ancient Greek -της (-tēs)der. Ancient Greek -ῑ́της (-ī́tēs)der. Latin -īt(ēs) Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin -itānus Latin Ancōnitānus From Ancōn (“Ancona”) + -itānus.
Descendants
- EnglishAnconitan
- Frenchancônitain
- FrenchAncônitain
- Italiananconetano
- Italiananconitano