adjectivefirst/second-declension adjective
anatīnus
anatīnus (feminine anatīna, neuter anatīnum)
Classical[a.naˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[a.naˈtiː.nus]
Meaning
- adjectiveOf, or resembling a duck.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anatīnus | anatīna | anatīnum |
| genitive | anatīnī | anatīnae | anatīnī |
| dative | anatīnō | anatīnae | anatīnō |
| accusative | anatīnum | anatīnam | anatīnum |
| ablative | anatīnō | anatīnā | anatīnō |
| vocative | anatīne | anatīna | anatīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anatīnī | anatīnae | anatīna |
| genitive | anatīnōrum | anatīnārum | anatīnōrum |
| dative | anatīnīs | anatīnīs | anatīnīs |
| accusative | anatīnōs | anatīnās | anatīna |
| ablative | anatīnīs | anatīnīs | anatīnīs |
| vocative | anatīnī | anatīnae | anatīna |
ănătīnus, a, um, adj. id.,
I. of or pertaining to the duck: Utinam fortunam nunc [ego] anatinam uterer, Uti quom exivissem ex aquā, arerem tamen, * Plaut. Rud. 2, 6, 49.—Hence, ănătīna, ae, f. (sc. caro), duck-flesh, duck, Petr. 56, 3.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂énh₂ts
- Proto-Italic*anats
- Latinanatīnus
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin anatīnus From anas (“duck”) + -īnus.
Descendants
- Englishanatine
In English words that came into English from anatīnus
- anatineanatīnus