verbfirst conjugation
anathematizō
anathematizō (present infinitive anathematizāre, perfect active anathematizāvī, supine anathematizātum)
Classical[a.na.tʰɛ.maˈtɪz.zoː]Ecclesiastical[a.na.te.maˈtid.d͡zo]
Meaning
- Late Latinto put under the ban; anathematize
- Late Latinto curse
- Late Latinto detest
Latīnē defined in Latin in our graded readers
exsecror, dēvoveōanathematizō -āre — in Evangelium secundum Marcum, ch. 20
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anathematizō | anathematizābam | anathematizābō | anathematizāvī | anathematizāveram | anathematizāverō anathematīzārō |
| 2nd sg. | anathematizās | anathematizābās | anathematizābis | anathematizāvistī anathematīzāstī | anathematizāverās anathematīzārās | anathematizāveris |
| 3rd sg. | anathematizat | anathematizābat | anathematizābit | anathematizāvit | anathematizāverat anathematīzārat | anathematizāverit anathematīzārit |
| 1st pl. | anathematizāmus | anathematizābāmus | anathematizābimus | anathematizāvimus | anathematizāverāmus | anathematizāverimus anathematīzārimus |
| 2nd pl. | anathematizātis | anathematizābātis | anathematizābitis | anathematizāvistis anathematīzāstis | anathematizāverātis anathematīzārātis | anathematizāveritis anathematīzāritis |
| 3rd pl. | anathematizant | anathematizābant | anathematizābunt | anathematizāvērunt anathematizāvēre, anathematīzārunt | anathematizāverant anathematīzārant | anathematizāverint anathematīzārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anathematizem | anathematizārem | anathematizāverim anathematīzārim | anathematizāvissem anathematīzāssem |
| 2nd sg. | anathematizēs | anathematizārēs | anathematizāverīs | anathematizāvissēs anathematīzāssēs |
| 3rd sg. | anathematizet | anathematizāret | anathematizāverit anathematīzārit | anathematizāvisset anathematīzāsset |
| 1st pl. | anathematizēmus | anathematizārēmus | anathematizāverīmus anathematīzārīmus | anathematizāvissēmus anathematīzāssēmus |
| 2nd pl. | anathematizētis | anathematizārētis | anathematizāverītis anathematīzārītis | anathematizāvissētis anathematīzāssētis |
| 3rd pl. | anathematizent | anathematizārent | anathematizāverint anathematīzārint | anathematizāvissent anathematīzāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | anathematizor | anathematizābar | anathematizābor |
| 2nd sg. | anathematizāris anathematizāre | anathematizābāris anathematizābāre | anathematizāberis anathematizābere |
| 3rd sg. | anathematizātur | anathematizābātur | anathematizābitur |
| 1st pl. | anathematizāmur | anathematizābāmur | anathematizābimur |
| 2nd pl. | anathematizāminī | anathematizābāminī | anathematizābiminī |
| 3rd pl. | anathematizantur | anathematizābantur | anathematizābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | anathematizer | anathematizārer |
| 2nd sg. | anathematizēris anathematizēre | anathematizārēris anathematizārēre |
| 3rd sg. | anathematizētur | anathematizārētur |
| 1st pl. | anathematizēmur | anathematizārēmur |
| 2nd pl. | anathematizēminī | anathematizārēminī |
| 3rd pl. | anathematizentur | anathematizārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | anathematizā | anathematizāre |
| pres. 2nd pl. | anathematizāte | anathematizāminī |
| fut. 2nd sg. | anathematizātō | anathematizātor |
| fut. 3rd sg. | anathematizātō | anathematizātor |
| fut. 2nd pl. | anathematizātōte | — |
| fut. 3rd pl. | anathematizantō | anathematizantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | anathematizāre | anathematizārī |
| perfect infinitive | anathematizāvisse anathematīzāsse | anathematizātum esse |
| future infinitive | anathematizātūrum esse | anathematizātum īrī |
| present participle | anathematizāns | — |
| perfect participle | — | anathematizātus anathematizāta, anathematizātā, anathematizātae, anathematizātam, anathematizātārum, anathematizātās, anathematizātī, anathematizātōrum, anathematizātōs |
| future participle | anathematizātūrus anathematizātūra, anathematizātūrā, anathematizātūrae, anathematizātūram, anathematizātūrārum, anathematizātūrās, anathematizātūre, anathematizātūrī, anathematizātūrīs, anathematizātūrō, anathematizātūrōrum, anathematizātūrōs, anathematizātūrum | anathematizandus anathematizanda, anathematizandā, anathematizandae, anathematizandam, anathematizandārum, anathematizandās, anathematizande, anathematizandīs, anathematizandōrum, anathematizandōs |
gerundanathematizandī, anathematizandō, anathematizandumsupineanathematizātum, anathematizātū
ănăthĕmătīzo, āre, v. a., = ἀναθεματίζω.
I. Lit., to anathematize, to put under the ban:
aliquem or aliquam rem, Aug. Ep. 75.—III. To detest:
aliquid, Hier. Ep. 75.—Form ănă-thĕmo, Aug. Serm. 164; id. Temp. 3; id. Ep. 95.Origins
Late Latin borrowing from Ancient Greek ἀναθεματίζω (anathematízō), from ἀνάθεμα (anáthema, “a thing devoted to evil; a curse”), from ἀνατίθημι (anatíthēmi, “to dedicate, ascribe, set up”), from ἀνα- (ana-, “upon”) + τίθημι (títhēmi, “to put, place”).
Descendants
- Spanishanatematizar