LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

anathematizō

anathematizō (present infinitive anathematizāre, perfect active anathematizāvī, supine anathematizātum)
Classical[a.na.tʰɛ.maˈtɪz.zoː]Ecclesiastical[a.na.te.maˈtid.d͡zo]

Meaning

  1. Late Latinto put under the ban; anathematize
  2. Late Latinto curse
  3. Late Latinto detest

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.anathematizōanathematizābamanathematizābōanathematizāvīanathematizāveramanathematizāverō
anathematīzārō
2nd sg.anathematizāsanathematizābāsanathematizābisanathematizāvistī
anathematīzāstī
anathematizāverās
anathematīzārās
anathematizāveris
3rd sg.anathematizatanathematizābatanathematizābitanathematizāvitanathematizāverat
anathematīzārat
anathematizāverit
anathematīzārit
1st pl.anathematizāmusanathematizābāmusanathematizābimusanathematizāvimusanathematizāverāmusanathematizāverimus
anathematīzārimus
2nd pl.anathematizātisanathematizābātisanathematizābitisanathematizāvistis
anathematīzāstis
anathematizāverātis
anathematīzārātis
anathematizāveritis
anathematīzāritis
3rd pl.anathematizantanathematizābantanathematizābuntanathematizāvērunt
anathematizāvēre, anathematīzārunt
anathematizāverant
anathematīzārant
anathematizāverint
anathematīzārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.anathematizemanathematizāremanathematizāverim
anathematīzārim
anathematizāvissem
anathematīzāssem
2nd sg.anathematizēsanathematizārēsanathematizāverīsanathematizāvissēs
anathematīzāssēs
3rd sg.anathematizetanathematizāretanathematizāverit
anathematīzārit
anathematizāvisset
anathematīzāsset
1st pl.anathematizēmusanathematizārēmusanathematizāverīmus
anathematīzārīmus
anathematizāvissēmus
anathematīzāssēmus
2nd pl.anathematizētisanathematizārētisanathematizāverītis
anathematīzārītis
anathematizāvissētis
anathematīzāssētis
3rd pl.anathematizentanathematizārentanathematizāverint
anathematīzārint
anathematizāvissent
anathematīzāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.anathematizoranathematizābaranathematizābor
2nd sg.anathematizāris
anathematizāre
anathematizābāris
anathematizābāre
anathematizāberis
anathematizābere
3rd sg.anathematizāturanathematizābāturanathematizābitur
1st pl.anathematizāmuranathematizābāmuranathematizābimur
2nd pl.anathematizāminīanathematizābāminīanathematizābiminī
3rd pl.anathematizanturanathematizābanturanathematizābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.anathematizeranathematizārer
2nd sg.anathematizēris
anathematizēre
anathematizārēris
anathematizārēre
3rd sg.anathematizēturanathematizārētur
1st pl.anathematizēmuranathematizārēmur
2nd pl.anathematizēminīanathematizārēminī
3rd pl.anathematizenturanathematizārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.anathematizāanathematizāre
pres. 2nd pl.anathematizāteanathematizāminī
fut. 2nd sg.anathematizātōanathematizātor
fut. 3rd sg.anathematizātōanathematizātor
fut. 2nd pl.anathematizātōte—
fut. 3rd pl.anathematizantōanathematizantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveanathematizāreanathematizārī
perfect infinitiveanathematizāvisse
anathematīzāsse
anathematizātum esse
future infinitiveanathematizātūrum esseanathematizātum īrī
present participleanathematizāns—
perfect participle—anathematizātus
anathematizāta, anathematizātā, anathematizātae, anathematizātam, anathematizātārum, anathematizātās, anathematizātī, anathematizātōrum, anathematizātōs
future participleanathematizātūrus
anathematizātūra, anathematizātūrā, anathematizātūrae, anathematizātūram, anathematizātūrārum, anathematizātūrās, anathematizātūre, anathematizātūrī, anathematizātūrīs, anathematizātūrō, anathematizātūrōrum, anathematizātūrōs, anathematizātūrum
anathematizandus
anathematizanda, anathematizandā, anathematizandae, anathematizandam, anathematizandārum, anathematizandās, anathematizande, anathematizandīs, anathematizandōrum, anathematizandōs
gerundanathematizandī, anathematizandō, anathematizandumsupineanathematizātum, anathematizātū

ănăthĕmătīzo, āre, v. a., = ἀναθεματίζω.
I. Lit., to anathematize, to put under the ban: aliquem or aliquam rem, Aug. Ep. 75.—
II. In gen., to curse, Vulg. 1 Macc. 5, 5; ib. Marc. 14, 71.—
III. To detest: aliquid, Hier. Ep. 75.—Form ănă-thĕmo, Aug. Serm. 164; id. Temp. 3; id. Ep. 95.

Origins

Late Latin borrowing from Ancient Greek ἀναθεματίζω (anathematízō), from ἀνάθεμα (anáthema, “a thing devoted to evil; a curse”), from ἀνατίθημι (anatíthēmi, “to dedicate, ascribe, set up”), from ἀνα- (ana-, “upon”) + τίθημι (títhēmi, “to put, place”).

Descendants
  • Spanishanatematizar

Quick answers

What does anathematizō mean in Latin?
anathematizō, a verb, means “to put under the ban; anathematize; to curse”.
What are the principal parts of anathematizō?
anathematizō, anathematizāre, anathematizāvī, anathematizātum (first conjugation).
How do you pronounce anathematizō?
In classical Latin, [a.na.tʰɛ.maˈtɪz.zoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.na.te.maˈtid.d͡zo].