adjectivefirst/second-declension adjective
anaglyptus
anaglyptus (feminine anaglypta, neuter anaglyptum)
Classical[a.naˈɡlyp.tʊs]Ecclesiastical[a.naˈɡlip.tus]
Meaning
- adjectiverelationalbas relief
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anaglyptus anaglyfus | anaglypta anaglyfa, anaglypha | anaglyptum anaglyfum, anaglyphum |
| genitive | anaglyptī anaglyfī, anaglyphī | anaglyptae anaglyfae, anaglyphae | anaglyptī anaglyfī, anaglyphī |
| dative | anaglyptō anaglyfō, anaglyphō | anaglyptae anaglyfae, anaglyphae | anaglyptō anaglyfō, anaglyphō |
| accusative | anaglyptum anaglyfum, anaglyphum | anaglyptam anaglyfam, anaglypham | anaglyptum anaglyfum, anaglyphum |
| ablative | anaglyptō anaglyfō, anaglyphō | anaglyptā anaglyfā, anaglyphā | anaglyptō anaglyfō, anaglyphō |
| vocative | anaglypte anaglyfe, anaglyphe | anaglypta anaglyfa, anaglypha | anaglyptum anaglyfum, anaglyphum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anaglyptī anaglyfī, anaglyphī | anaglyptae anaglyfae, anaglyphae | anaglypta anaglyfa, anaglypha |
| genitive | anaglyptōrum anaglyfōrum, anaglyphōrum | anaglyptārum anaglyfārum, anaglyphārum | anaglyptōrum anaglyfōrum, anaglyphōrum |
| dative | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs |
| accusative | anaglyptōs anaglyfōs, anaglyphōs | anaglyptās anaglyfās, anaglyphās | anaglypta anaglyfa, anaglypha |
| ablative | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs | anaglyptīs anaglyfīs, anaglyphīs |
| vocative | anaglyptī anaglyfī, anaglyphī | anaglyptae anaglyfae, anaglyphae | anaglypta anaglyfa, anaglypha |
ănăglyptus or -phus, a, um, adj., = ἀνάγλυπτος or -φος; in sculpture,
I. wrought or carved in bas-relief, Inscr. Orell. 3838.— Hence, subst.: ănăglypta, ōrum, n., work in bas-relief, Plin. 33, 11, 49, § 139, where the old form was anaglypha.
Origins
From Ancient Greek [Term?].