adjectivesecond-declension two-termination adjective (Greek-type)
anaclitos
anaclitos (neuter anacliton)
Classical[aˈna.klɪ.tɔs]Ecclesiastical[aˈnaː.kli.tos]
Meaning
- Greek typetwo terminationhaving a seat back, back rest; for reclining
Germanici Caesaris Aratea cum scholiis edidit Alfredus Breysig, Berlin, 1867, page 78
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anaclitos | anaclitos | anacliton |
| genitive | anaclitī | anaclitī | anaclitī |
| dative | anaclitō | anaclitō | anaclitō |
| accusative | anacliton | anacliton | anacliton |
| ablative | anaclitō | anaclitō | anaclitō |
| vocative | anaclite | anaclite | anacliton |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | anaclitī anaclitoe | anaclitī anaclitoe | anaclita |
| genitive | anaclitōrum | anaclitōrum | anaclitōrum |
| dative | anaclitīs | anaclitīs | anaclitīs |
| accusative | anaclitōs | anaclitōs | anaclita |
| ablative | anaclitīs | anaclitīs | anaclitīs |
| vocative | anaclitī anaclitoe | anaclitī anaclitoe | anaclita |
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἀνάκλῐτος (anáklĭtos).