LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Amycus

Amycus m sg (genitive Amycī)
Classical[ˈa.my.kʊs]Ecclesiastical[ˈaː.mi.kus]

Meaning

  1. masculinesingularAmycus, son of Neptune and king of the Bebrycians
    Mygdoniam, in qua Thynia et Mariandena sunt regiones et Amyci saevitia Bebryces exempti virtute Pollucis, remotaque statio, in qua volitantes minaciter harpyias Phineus vates horrebat380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 22
  2. masculinesingularcentaur and son of Ophion
    Primus Ophionides Amycus penetralia donis haud timuit spoliare suis et primus ab aede lampadibus densum rapuit funale coruscis, elatumque alte, veluti qui candida tauri rumpere sacrifica molitur colla securi8 CE, Ovidius, Metamorphoses 12.245-239
  3. masculinesingulara Trojan individual
    succiso volvi segnem sinit, armaque Lauso donat habere umeris et vertice figere cristas. Nec non Euanthen Phrygium Paridisque Mimanta aequalem comitemque, una quem nocte Theano in lucem genitori Amyco dedit et face praegnans29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 10.700-704

Declension

declension
formsingularplural
nominativeAmycus—
genitiveAmycī—
dativeAmycō—
accusativeAmycum—
ablativeAmycō—
vocativeAmyce—

Ămўcus, i, m., = Ἄμυκος.
I. Son of Neptune, king of the Bebrycians, Val. Fl. 4, 148.—
II. A centaur slain in the contest with the Lapithœ, Ov. M. 12, 245.—
III. A Trojan, Verg. A. 10, 704.

Origins

Learned borrowing from Ancient Greek Ἄμυκος (Ámukos).

Descendants
  • EnglishAmycus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Amycus mean in Latin?
Amycus, a proper noun, means “Amycus, son of Neptune and king of the Bebrycians; centaur and son of Ophion; a Trojan individual”.
What is the genitive of Amycus?
The genitive singular is Amycī. Amycus is masculine, second declension.
How do you pronounce Amycus?
In classical Latin, [ˈa.my.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaː.mi.kus].