adjectivethird-declension two-termination adjective
amoyēnsis
amoyēnsis (neuter amoyēnse)
Classical[a.mɔjˈẽː.sɪs]Ecclesiastical[a.mojˈɛn.sis]
Meaning
- relationaltwo terminationAmoy
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amoyēnsis | amoyēnsis | amoyēnse |
| genitive | amoyēnsis | amoyēnsis | amoyēnsis |
| dative | amoyēnsī | amoyēnsī | amoyēnsī |
| accusative | amoyēnsem | amoyēnsem | amoyēnse |
| ablative | amoyēnsī | amoyēnsī | amoyēnsī |
| vocative | amoyēnsis | amoyēnsis | amoyēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amoyēnsēs | amoyēnsēs | amoyēnsia |
| genitive | amoyēnsium | amoyēnsium | amoyēnsium |
| dative | amoyēnsibus | amoyēnsibus | amoyēnsibus |
| accusative | amoyēnsīs amoyēnsēs | amoyēnsīs amoyēnsēs | amoyēnsia |
| ablative | amoyēnsibus | amoyēnsibus | amoyēnsibus |
| vocative | amoyēnsēs | amoyēnsēs | amoyēnsia |