adjectivefirst/second-declension adjective
amōrābundus
amōrābundus (feminine amōrābunda, neuter amōrābundum)
Classical[a.moː.raːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[a.mo.raˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveloving, amorous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amōrābundus | amōrābunda | amōrābundum |
| genitive | amōrābundī | amōrābundae | amōrābundī |
| dative | amōrābundō | amōrābundae | amōrābundō |
| accusative | amōrābundum | amōrābundam | amōrābundum |
| ablative | amōrābundō | amōrābundā | amōrābundō |
| vocative | amōrābunde | amōrābunda | amōrābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amōrābundī | amōrābundae | amōrābunda |
| genitive | amōrābundōrum | amōrābundārum | amōrābundōrum |
| dative | amōrābundīs | amōrābundīs | amōrābundīs |
| accusative | amōrābundōs | amōrābundās | amōrābunda |
| ablative | amōrābundīs | amōrābundīs | amōrābundīs |
| vocative | amōrābundī | amōrābundae | amōrābunda |
ămōrābundus, a, um, adj. amor,
I. loving, amorous:
Laberius in Lacu Averno mulierem amantem verbo inusitatius ficto amorabundam dixit, Gell. 11, 15, 1.Origins
From unattested verb *amōrō (“I love”) + -bundus, from amor (“love”).