proper noun · masculinethird declension
Āmōn
Āmōn m sg (genitive Āmōnis)
Classical[ˈaː.moːn]Ecclesiastical[ˈaː.mon]
Meaning
- Amon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Āmōn | — |
| genitive | Āmōnis | — |
| dative | Āmōnī | — |
| accusative | Āmōnem | — |
| ablative | Āmōne | — |
| vocative | Āmōn | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ἀμών (Amṓn), derived from Biblical Hebrew אָמוֹן (’Āmōn).