adjectivethird-declension one-termination adjective
amethystizōn
amethystizōn (genitive amethystizontis)
Classical[a.mɛ.tʰysˈtɪz.zoːn]Ecclesiastical[a.me.tisˈtid.d͡zon]
Meaning
- one terminationhaving the color of amethyst
in masculis quoque observant liquidiores aut flammae nigriores et quosdam ex alto lucidos ac magis ceteris in sole flagrantes, optimos vero amethystizontas, hoc est quorum extremus igniculus in amethysti violam exeat, proximos illis, quos vocant syrtitas, pinnato fulgore radiantes.
AD 77–79, Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia, book XXXVII, chapter xxv, § 93
ămĕthystīzōn, ontis, adj., m., = ἀμεθυστίζων,
I. resembling the amethyst in color: carbunculi, prob. our violet ruby, Plin. 37, 7, 25, § 93.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἀμεθυστίζων (amethustízōn).