adjectivethird-declension two-termination adjective
amboinēnsis
amboinēnsis (neuter amboinēnse)
Classical[am.bo.ɪˈnẽː.sɪs]Ecclesiastical[am.bo.iˈnɛn.sis]
Meaning
- relationaltwo terminationAmbon (sometimes called Amboyna or Amboina)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnse amboiēnse |
| genitive | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnsis amboiēnsis |
| dative | amboinēnsī amboiēnsī | amboinēnsī amboiēnsī | amboinēnsī amboiēnsī |
| accusative | amboinēnsem amboiēnsem | amboinēnsem amboiēnsem | amboinēnse amboiēnse |
| ablative | amboinēnsī amboiēnsī | amboinēnsī amboiēnsī | amboinēnsī amboiēnsī |
| vocative | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnsis amboiēnsis | amboinēnse amboiēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | amboinēnsēs amboiēnsēs | amboinēnsēs amboiēnsēs | amboinēnsia amboiēnsia |
| genitive | amboinēnsium amboiēnsium | amboinēnsium amboiēnsium | amboinēnsium amboiēnsium |
| dative | amboinēnsibus amboiēnsibus | amboinēnsibus amboiēnsibus | amboinēnsibus amboiēnsibus |
| accusative | amboinēnsīs amboinēnsēs, amboiēnsēs, amboiēnsīs | amboinēnsīs amboinēnsēs, amboiēnsēs, amboiēnsīs | amboinēnsia amboiēnsia |
| ablative | amboinēnsibus amboiēnsibus | amboinēnsibus amboiēnsibus | amboinēnsibus amboiēnsibus |
| vocative | amboinēnsēs amboiēnsēs | amboinēnsēs amboiēnsēs | amboinēnsia amboiēnsia |