proper noun · masculinesecond declension
Ambiānī
Ambiānī m pl (genitive Ambiānōrum)
Classical[am.biˈaː.niː]Ecclesiastical[am.biˈaː.ni]
Meaning
- a tribe of Gallia Belgica, whose capital was Samarobriva
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Ambiānī |
| genitive | — | Ambiānōrum |
| dative | — | Ambiānīs |
| accusative | — | Ambiānōs |
| ablative | — | Ambiānīs |
| vocative | — | Ambiānī |
Origins
Possibly from Gaulish ambe (“river”).