LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, irregular alternative forms

ambedō

ambedō (present infinitive ambedere or ambēsse, perfect active ambēdī, supine ambēsum or ambēssum or ambēstum)
Classical[ˈam.bɛ.doː]Ecclesiastical[ˈam.be.do]

Meaning

  1. to eat or gnaw around; erode
  2. figurativelyto waste; consume

Conjugation conjugation 3 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ambedōambedēbamambedamambēdīambēderamambēderō
2nd sg.ambedis
ambēs
ambedēbāsambedēsambēdistīambēderāsambēderis
3rd sg.ambedit
ambēst
ambedēbatambedetambēditambēderatambēderit
1st pl.ambedimusambedēbāmusambedēmusambēdimusambēderāmusambēderimus
2nd pl.ambeditis
ambēstis
ambedēbātisambedētisambēdistisambēderātisambēderitis
3rd pl.ambeduntambedēbantambedentambēdērunt
ambēdēre
ambēderantambēderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ambedam
ambedim
ambederem
ambēssem
ambēderimambēdissem
2nd sg.ambedās
ambedīs
ambederēs
ambēssēs
ambēderīsambēdissēs
3rd sg.ambedat
ambedit, ambēst
ambederet
ambēsset
ambēderitambēdisset
1st pl.ambedāmus
ambedīmus
ambederēmus
ambēssēmus
ambēderīmusambēdissēmus
2nd pl.ambedātis
ambedītis
ambederētis
ambēssētis
ambēderītisambēdissētis
3rd pl.ambedant
ambedint
ambederent
ambēssent
ambēderintambēdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ambedorambedēbarambedar
2nd sg.ambederis
ambedere, ambēssis, ambēsse
ambedēbāris
ambedēbāre
ambedēris
ambedēre
3rd sg.ambeditur
ambēstur
ambedēbāturambedētur
1st pl.ambedimurambedēbāmurambedēmur
2nd pl.ambediminīambedēbāminīambedēminī
3rd pl.ambedunturambedēbanturambedentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ambedarambederer
ambēsser
2nd sg.ambedāris
ambedāre
ambederēris
ambederēre, ambēssēris, ambēssēre
3rd sg.ambedāturambederētur
ambēssētur
1st pl.ambedāmurambederēmur
ambēssēmur
2nd pl.ambedāminīambederēminī
ambēssēminī
3rd pl.ambedanturambederentur
ambēssentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ambede
ambēs
ambedere
ambēsse
pres. 2nd pl.ambedite
ambēste
ambediminī
fut. 2nd sg.ambeditō
ambēstō
ambeditor
ambēstor
fut. 3rd sg.ambeditō
ambēstō
ambeditor
ambēstor
fut. 2nd pl.ambeditōte
ambēstōte
—
fut. 3rd pl.ambeduntōambeduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveambedere
ambēsse
ambedī
perfect infinitiveambēdisseambēsum esse
ambēssum esse, ambēstum esse
future infinitiveambēsūrum esse
ambēssūrum esse, ambēstūrum esse
ambēsum īrī
ambēssum īrī, ambēstum īrī
present participleambedēns—
perfect participle—ambēsus
ambēssus, ambēstus, ambēsa, ambēsā, ambēsae, ambēsam, ambēsārum, ambēsās, ambēse, ambēsī, ambēsīs, ambēsō, ambēsōrum, ambēsōs
future participleambēsūrus
ambēssūrus, ambēstūrus, ambēsūra, ambēsūrā, ambēsūrae, ambēsūram, ambēsūrārum, ambēsūrās, ambēsūre, ambēsūrī, ambēsūrīs, ambēsūrō, ambēsūrōrum, ambēsūrōs, ambēsūrum
ambedendus
ambedundus, ambedenda, ambedendā, ambedendae, ambedendam, ambedendārum, ambedendās, ambedende, ambedendīs, ambedendōrum, ambedendōs
gerundambedendī, ambedendō, ambedendumsupineambēsum, ambēsū

amb-ĕdo, ēdi, ēsum, 3 (
I. pres. 3d pers. ambest, Paul. ex Fest. p. 4 Müll.), v. a., to eat or gnaw around, and with an extension of the idea (cf.: adedo, aduro, accīdo), to waste, consume (very rare; not in Lucr. 5, 396, where the correct read. is lambens; v. Lachm. ad h. l.): flammis ambesa Robora, Verg. A. 5, 752: ambesas absumere mensas, id. ib. 3, 257: vis locustarum ambederat quidquid herbidum, Tac. A. 15, 5; so Dig. 41, 1, 38.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ent-
  2. Proto-Indo-European*h₂énts?
  3. Latinambedō

Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₁ed- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *h₁édti Proto-Italic *edō Latin edō Latin ambedō From ambi- (“around”) + edō (“to eat”).

Quick answers

What does ambedō mean in Latin?
ambedō, a verb, means “to eat or gnaw around; erode; to waste”.
What are the principal parts of ambedō?
ambedō, ambedere, ambēdī, ambēsum (third conjugation, irregular alternative forms).
How do you pronounce ambedō?
In classical Latin, [ˈam.bɛ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈam.be.do].
Where does ambedō come from?
Proto-Indo-European *h₂ent- → Proto-Indo-European *h₂énts? → Latin ambedō.