verbfirst conjugation, no perfect or supine stems
allūdiō
allūdiō (present infinitive allūdiāre)
Classical[alˈluː.di.oː]Ecclesiastical[alˈluː.di.o]
Meaning
- intransitiveto play or jest (with)
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | allūdiō | allūdiābam | allūdiābō | — | — | — |
| 2nd sg. | allūdiās | allūdiābās | allūdiābis | — | — | — |
| 3rd sg. | allūdiat | allūdiābat | allūdiābit | — | — | — |
| 1st pl. | allūdiāmus | allūdiābāmus | allūdiābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | allūdiātis | allūdiābātis | allūdiābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | allūdiant | allūdiābant | allūdiābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | allūdiem | allūdiārem | — | — |
| 2nd sg. | allūdiēs | allūdiārēs | — | — |
| 3rd sg. | allūdiet | allūdiāret | — | — |
| 1st pl. | allūdiēmus | allūdiārēmus | — | — |
| 2nd pl. | allūdiētis | allūdiārētis | — | — |
| 3rd pl. | allūdient | allūdiārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | allūdior | allūdiābar | allūdiābor |
| 2nd sg. | allūdiāris allūdiāre | allūdiābāris allūdiābāre | allūdiāberis allūdiābere |
| 3rd sg. | allūdiātur | allūdiābātur | allūdiābitur |
| 1st pl. | allūdiāmur | allūdiābāmur | allūdiābimur |
| 2nd pl. | allūdiāminī | allūdiābāminī | allūdiābiminī |
| 3rd pl. | allūdiantur | allūdiābantur | allūdiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | allūdier | allūdiārer |
| 2nd sg. | allūdiēris allūdiēre | allūdiārēris allūdiārēre |
| 3rd sg. | allūdiētur | allūdiārētur |
| 1st pl. | allūdiēmur | allūdiārēmur |
| 2nd pl. | allūdiēminī | allūdiārēminī |
| 3rd pl. | allūdientur | allūdiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | allūdiā | allūdiāre |
| pres. 2nd pl. | allūdiāte | allūdiāminī |
| fut. 2nd sg. | allūdiātō | allūdiātor |
| fut. 3rd sg. | allūdiātō | allūdiātor |
| fut. 2nd pl. | allūdiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | allūdiantō | allūdiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | allūdiāre | allūdiārī |
| present participle | allūdiāns | — |
| future participle | — | allūdiandus |
gerundallūdiandī, allūdiandō, allūdiandum
al-lūdĭo, āre (a less emphatic form of alludo),
I. to play, to jest with; only twice in Plaut.: quando adbibero, adludiabo, Stich. 2, 2, 58; and of dogs, to caress: Ad. Etiam me meae latrant canes? Ag. At tu hercle adludiato, Poen. 5, 4, 64.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinallūdiō
Latin *lūdiō Latin allūdiō From ad- + *lūdiō.