adjectivefirst/second-declension adjective
aliquantulus
aliquantulus (feminine aliquantula, neuter aliquantulum)
Classical[a.lɪˈkʷan.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[a.liˈkʷan.tu.lus]
Meaning
- adjectivelittle, small (amount of)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aliquantulus | aliquantula | aliquantulum |
| genitive | aliquantulī | aliquantulae | aliquantulī |
| dative | aliquantulō | aliquantulae | aliquantulō |
| accusative | aliquantulum | aliquantulam | aliquantulum |
| ablative | aliquantulō | aliquantulā | aliquantulō |
| vocative | aliquantule | aliquantula | aliquantulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aliquantulī | aliquantulae | aliquantula |
| genitive | aliquantulōrum | aliquantulārum | aliquantulōrum |
| dative | aliquantulīs | aliquantulīs | aliquantulīs |
| accusative | aliquantulōs | aliquantulās | aliquantula |
| ablative | aliquantulīs | aliquantulīs | aliquantulīs |
| vocative | aliquantulī | aliquantulae | aliquantula |
ălĭquantŭlus, a, um,
I. adj. dim. [aliquantus], little, small:
aliquantulus frumenti numerus, Hirt. B. Afr. 21.—In the neutr. as subst. with partit. gen., a little aeris alieni, Cic. Quint. 4, 15: suspitionis, id. Inv. 2, 9: muri, Liv. 21, 12: agri, id. 21, 31: aquae tepidae, Suet. Ner. 48.— Hence, ălĭquantŭlum, and once, ălĭ-quantŭlō, adv., somewhat, a little: pansam aliquantulum, Plaut. Merc. 3, 4, 55: quaeso tandem aliquantulum tibi parce. rer. Heaut. 1, 1, 111: subtristis visust esse aliquantulum mihi, id. And. 2, 6, 16: auri navem evertat gubernator an paleae, in re aliquantulum, in gubernatoris inscitiā nihil interest, something (ironic. for aliquid, multum), Cic. Par. 3, 1: deflexit jam aliquantulum de spatio curriculoque consuetudo majorum, id. Lael. 12, 40: aliquantulum progredi, id. Div. 1, 33, 73: a proposito declinare, id. Or. 40, 138.—With comp.: stadia aliquantulum breviora, Gell. 1, 1: aliquantulo tristior, Vop. Aur. 38 Gruter.