noun · masculinefirst declension
alchēmista
alchēmista m or f (genitive alchēmistae)
Classical[aɫ.kʰeːˈmɪs.ta]Ecclesiastical[al.keˈmis.ta]
Meaning
- Medieval Latinalchemist
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | alchēmista | alchēmistae alchimistae, alchymistae |
| genitive | alchēmistae alchimistae, alchymistae | alchēmistārum alchimistārum, alchymistārum |
| dative | alchēmistae alchimistae, alchymistae | alchēmistīs alchimistīs, alchymistīs |
| accusative | alchēmistam alchimistam, alchymistam | alchēmistās alchimistās, alchymistās |
| ablative | alchēmistā | alchēmistīs alchimistīs, alchymistīs |
| vocative | alchēmista | alchēmistae alchimistae, alchymistae |
Origins
- Proto-Indo-European*ǵʰew-
- Ancient Greek -μᾰ(-mă)
- Ancient Greek χῠ́μᾰ(khŭ́mă)
- Ancient Greek -ία(-ía)
- Latinalchēmista
Ancient Greek χυμείᾱ (khumeíā)bor. Arabic الْكِيمِيَاء (al-kīmiyāʔ)bor. Latin alchēmīa Proto-Indo-European *-id- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-idyéti Proto-Hellenic *-íd͏̌d͏̌ō Ancient Greek -ῐ́ζω (-ĭ́zō) Proto-Hellenic *-tās Ancient Greek -τής (-tḗs) Ancient Greek -ῐστής (-ĭstḗs)bor. Latin -ista Latin alchēmista From alchēmīa + -ista.
In English words that came into English from alchēmista
- chemistryalchimista
- chemistchimista
- alchemistalchēmista