adjectivefirst/second-declension adjective
albomarginātus
albomarginātus (feminine albomargināta, neuter albomarginātum)
Classical[aɫ.bɔ.mar.ɡɪˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[al.bo.mar.d͡ʒiˈnaː.tus]
Meaning
- adjectivehaving a white border or margin
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albomarginātus | albomargināta | albomarginātum |
| genitive | albomarginātī | albomarginātae | albomarginātī |
| dative | albomarginātō | albomarginātae | albomarginātō |
| accusative | albomarginātum | albomarginātam | albomarginātum |
| ablative | albomarginātō | albomarginātā | albomarginātō |
| vocative | albomargināte | albomargināta | albomarginātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albomarginātī | albomarginātae | albomargināta |
| genitive | albomarginātōrum | albomarginātārum | albomarginātōrum |
| dative | albomarginātīs | albomarginātīs | albomarginātīs |
| accusative | albomarginātōs | albomarginātās | albomargināta |
| ablative | albomarginātīs | albomarginātīs | albomarginātīs |
| vocative | albomarginātī | albomarginātae | albomargināta |
Origins
New Latin; from albus (“white”) + marginatus (“bordered”).