adjectivefirst/second-declension adjective
albomaculātus
albomaculātus (feminine albomaculāta, neuter albomaculātum)
Classical[aɫ.bɔ.ma.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[al.bo.ma.kuˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving white spots
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albomaculātus | albomaculāta | albomaculātum |
| genitive | albomaculātī | albomaculātae | albomaculātī |
| dative | albomaculātō | albomaculātae | albomaculātō |
| accusative | albomaculātum | albomaculātam | albomaculātum |
| ablative | albomaculātō | albomaculātā | albomaculātō |
| vocative | albomaculāte | albomaculāta | albomaculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albomaculātī | albomaculātae | albomaculāta |
| genitive | albomaculātōrum | albomaculātārum | albomaculātōrum |
| dative | albomaculātīs | albomaculātīs | albomaculātīs |
| accusative | albomaculātōs | albomaculātās | albomaculāta |
| ablative | albomaculātīs | albomaculātīs | albomaculātīs |
| vocative | albomaculātī | albomaculātae | albomaculāta |
Origins
New Latin; from albus (“white”) + maculatus (“spotted”).