adjectivefirst/second-declension adjective
albolineātus
albolineātus (feminine albolineāta, neuter albolineātum)
Classical[aɫ.bɔ.lɪ.neˈaː.tʊs]Ecclesiastical[al.bo.li.neˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivemarked with white lines
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albolineātus | albolineāta | albolineātum |
| genitive | albolineātī | albolineātae | albolineātī |
| dative | albolineātō | albolineātae | albolineātō |
| accusative | albolineātum | albolineātam | albolineātum |
| ablative | albolineātō | albolineātā | albolineātō |
| vocative | albolineāte | albolineāta | albolineātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | albolineātī | albolineātae | albolineāta |
| genitive | albolineātōrum | albolineātārum | albolineātōrum |
| dative | albolineātīs | albolineātīs | albolineātīs |
| accusative | albolineātōs | albolineātās | albolineāta |
| ablative | albolineātīs | albolineātīs | albolineātīs |
| vocative | albolineātī | albolineātae | albolineāta |
Origins
- Proto-Indo-European*albʰós
- Proto-Italic*alβos
- Latinalbolineātus
Latin lineatus Latin albolineātus From albus (“white”) + lineatus.