LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

alacritās

alacritās f (genitive alacritātis)
Classical[aˈɫa.krɪ.taːs]Ecclesiastical[aˈlaː.kri.tas]

Meaning

  1. cheerfulness, liveliness, gaiety, animation
  2. alacrity, eagerness, persistence, zeal, fervour, ardour
  3. joy, rejoicing, exultation, triumph

Latīnē defined in Latin in our graded readers

laetitia parāta ad agendum
eagerness
alacritās -ātis (f) — in De Bello Gallico I, ch. 18

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Gaudere · Lætari · Hilaris · Alacer · Gestire · Exsultare

1. Gaudere (from γαῦρος) denotes joy as an inward state of mind, in opp. to dolor, like ἥδεσθαι; whereas lætari and hilarem esse, the utterance of joy. Tac. Hist. ii. 29. Ut valens processit, gaudium, miseratio, favor; versi in lætitiam . . . . laudantes gratantesque. 2. The lætus (from λιλαίομοι) shows his joy in a calm cheerfulness, which attests perfect satisfaction with the present, in opp. to mœstus, Tac. Ann. xv. 23; the hilaris (ἱλαρός) in awakened mirth, disposing to jest and laughter, in opp. to tristis; the alacer (ἀλκή) in energetic vivacity, evincing spirit and activity, in opp. to territus. Cic. Cœl. 28. The gaudens, the lætus, the hilaris, derive joy from a piece of good fortune; the alacer at the same time from employment and action. Cic. Divin. i. 33, 73. Equum alacrem lætus adspexit. Lætitia shows itself chiefly in an unwrinkled forehead, and a mouth curled for smiling; hilaritas, in eyes quickly moving, shining, and radiant with joy; alacritas, in eyes that roll, sparkle, and announce spirit. Sen. Ep. 116. Quantam serenitatem lætitia dat. Tac. Agr. 39. Fronte lætus, pectore anxius. Cic. Pis. 5. Te hilarioribus oculis quam solitus es intuente. 3. Gaudere and lætari denote a moderate; exsultare and gestire, and perhaps the antiquated word vitulari, a passionate, uncontrolled joy, as to exult and triumph; the gestiens (γηθεῖν) discovers this by an involuntary elevation of the whole being, sparkling eyes, inability to keep quiet, etc.; the exsultans, by a voluntary, full resignation of himself to joy, which displays itself, if not by skipping and jumping, at least by an indiscreet outbreak of joy, bordering on extravagance. 4. Jucundus denotes, like juvat me, a momentary excitement of joy; lætus, a more lasting state of joy; hence lætus is used as the stronger expression, in Plin. Ep. v. 12. Quam mihi a quocunque excoli jucundum, a te vero lætissimum est. (iii. 242.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativealacritāsalacritātēs
genitivealacritātisalacritātum
dativealacritātīalacritātibus
accusativealacritātemalacritātēs
ablativealacritātealacritātibus
vocativealacritāsalacritātēs

ălăcrĭtas, ātis, f. alacer,
I. the condition or quality of alacer, liveliness, ardor, briskness, alacrity, eagerness, promptness, joy, gladness: alacritas rei publicae defendendae, Cic. Phil. 4, 1: mirā sum alacritate ad litigandum, Cic. Att. 2, 7; so id. ib. 16, 3: alacritas studiumque pugnandi, Caes. B. G. 1, 46: animi incitatio atque alacritas, id. B. C. 3, 92: alacritas animae suae, Vulg. Eccli. 45, 29: finem orationis ingens alacritas consecuta est, Tac. Agr. 35: (naves) citae remis augebantur alacritate militum in speciem ac terrorem, id. A. 2, 6.—Of animals: canum in venando, Cic. N. D. 2, 63. —Of a joyous state of mind as made known by external demeanor, transport, rapture, ecstasy: inanis alacritas, id est laetitia gestiens, Cic. Tusc. 4, 16, 36: vir temperatus, constans, sine metu, sine aegritudine, sine alacritate ullā, sine libidine, id. ib. 5, 16, 48. —With obj. gen., joy on account of something: clamor Romanorum alacritate perfecti operis sublatus, Liv. 2, 10 med.—* In plur.: vigores quidam mentium et alacritates, Gell. 19, 12, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin alacritās From alacer (“brisk”) + -tās (“-ity”).

Descendants
  • Englishalacrityfrom Middle English alacrite
  • Frenchalacrité
  • Italianalacrità
  • Portuguesealacridade
  • Spanishalacridad
  • Galicianalacridade

In English words that came into English from alacritās

  • alacrityalacritās

Quick answers

What does alacritās mean in Latin?
alacritās, a noun, means “cheerfulness, liveliness, gaiety, animation; alacrity, eagerness, persistence, zeal, fervour, ardour; joy, rejoicing, exultation, triumph”.
What is the genitive of alacritās?
The genitive singular is alacritātis. alacritās is feminine, third declension.
How do you pronounce alacritās?
In classical Latin, [aˈɫa.krɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈlaː.kri.tas].