verbfirst conjugation, deponent
agricolor
agricolor (present infinitive agricolārī, perfect active agricolātus sum)
Classical[aˈɡrɪ.kɔ.ɫɔr]Ecclesiastical[aˈɡriː.ko.lor]
Meaning
- deponentto cultivate land, farm, pursue agriculture
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | agricolor | agricolābar | agricolābor | — | — | — |
| 2nd sg. | agricolāris agricolāre | agricolābāris agricolābāre | agricolāberis agricolābere | — | — | — |
| 3rd sg. | agricolātur | agricolābātur | agricolābitur | — | — | — |
| 1st pl. | agricolāmur | agricolābāmur | agricolābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | agricolāminī | agricolābāminī | agricolābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | agricolantur | agricolābantur | agricolābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | agricoler | agricolārer | — | — |
| 2nd sg. | agricolēris agricolēre | agricolārēris agricolārēre | — | — |
| 3rd sg. | agricolētur | agricolārētur | — | — |
| 1st pl. | agricolēmur | agricolārēmur | — | — |
| 2nd pl. | agricolēminī | agricolārēminī | — | — |
| 3rd pl. | agricolentur | agricolārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | agricolāre | — |
| pres. 2nd pl. | agricolāminī | — |
| fut. 2nd sg. | agricolātor | — |
| fut. 3rd sg. | agricolātor | — |
| fut. 3rd pl. | agricolantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | agricolārī | — |
| perfect infinitive | agricolātum esse | — |
| future infinitive | agricolātūrum esse | — |
| present participle | agricolāns | — |
| perfect participle | agricolātus agricolāta, agricolātā, agricolātae, agricolātam, agricolātārum, agricolātās, agricolāte, agricolātī, agricolātīs, agricolātō, agricolātōrum, agricolātōs | — |
| future participle | agricolātūrus agricolātūra, agricolātūrā, agricolātūrae, agricolātūram, agricolātūrārum, agricolātūrās, agricolātūre, agricolātūrī, agricolātūrīs, agricolātūrō, agricolātūrōrum, agricolātūrōs, agricolātūrum | agricolandus agricolanda, agricolandā, agricolandae, agricolandam, agricolandārum, agricolandās, agricolande, agricolandīs, agricolandōrum, agricolandōs |
gerundagricolandī, agricolandō, agricolandumsupineagricolātum, agricolātū
agrĭcŏlor, āri, v. dep. 1. agricola,
I. to cultivate land, to pursue agriculture, Capitol. Alb. 11 fin.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin agricolor From agricola (“farmer”) + -ō.