LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

agricolor

agricolor (present infinitive agricolārī, perfect active agricolātus sum)
Classical[aˈɡrɪ.kɔ.ɫɔr]Ecclesiastical[aˈɡriː.ko.lor]

Meaning

  1. deponentto cultivate land, farm, pursue agriculture

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.agricoloragricolābaragricolābor———
2nd sg.agricolāris
agricolāre
agricolābāris
agricolābāre
agricolāberis
agricolābere
———
3rd sg.agricolāturagricolābāturagricolābitur———
1st pl.agricolāmuragricolābāmuragricolābimur———
2nd pl.agricolāminīagricolābāminīagricolābiminī———
3rd pl.agricolanturagricolābanturagricolābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.agricoleragricolārer——
2nd sg.agricolēris
agricolēre
agricolārēris
agricolārēre
——
3rd sg.agricolēturagricolārētur——
1st pl.agricolēmuragricolārēmur——
2nd pl.agricolēminīagricolārēminī——
3rd pl.agricolenturagricolārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.agricolāre—
pres. 2nd pl.agricolāminī—
fut. 2nd sg.agricolātor—
fut. 3rd sg.agricolātor—
fut. 3rd pl.agricolantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveagricolārī—
perfect infinitiveagricolātum esse—
future infinitiveagricolātūrum esse—
present participleagricolāns—
perfect participleagricolātus
agricolāta, agricolātā, agricolātae, agricolātam, agricolātārum, agricolātās, agricolāte, agricolātī, agricolātīs, agricolātō, agricolātōrum, agricolātōs
—
future participleagricolātūrus
agricolātūra, agricolātūrā, agricolātūrae, agricolātūram, agricolātūrārum, agricolātūrās, agricolātūre, agricolātūrī, agricolātūrīs, agricolātūrō, agricolātūrōrum, agricolātūrōs, agricolātūrum
agricolandus
agricolanda, agricolandā, agricolandae, agricolandam, agricolandārum, agricolandās, agricolande, agricolandīs, agricolandōrum, agricolandōs
gerundagricolandī, agricolandō, agricolandumsupineagricolātum, agricolātū

agrĭcŏlor, āri, v. dep. 1. agricola,
I. to cultivate land, to pursue agriculture, Capitol. Alb. 11 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin agricolor From agricola (“farmer”) + -ō.

Quick answers

What does agricolor mean in Latin?
agricolor, a verb, means “to cultivate land, farm, pursue agriculture”.
What are the principal parts of agricolor?
agricolor, agricolārī, agricolātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce agricolor?
In classical Latin, [aˈɡrɪ.kɔ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈɡriː.ko.lor].