noun · femininethird declension
affectiō
affectiō f (genitive affectiōnis)
Classical[afˈfɛk.ti.oː]Ecclesiastical[afˈfɛk.t͡si.o]
Meaning
- The relation or disposition towards something produced in a person.
- A change in the state of the body or mind of a person; feeling, emotion.
- Love, affection or good will towards somebody.
- Late LatinWill, volition, inclination.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | affectiō | affectiōnēs adfectiōnēs |
| genitive | affectiōnis adfectiōnis | affectiōnum adfectiōnum |
| dative | affectiōnī adfectiōnī | affectiōnibus adfectiōnibus |
| accusative | affectiōnem adfectiōnem | affectiōnēs adfectiōnēs |
| ablative | affectiōne adfectiōne | affectiōnibus adfectiōnibus |
| vocative | affectiō | affectiōnēs adfectiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- firma corporis constitutio or affectio
- a good constitution.
- animi affectio or habitus (De Inv. 2. 5)
- humour; disposition.
affectĭo (adf-), ōnis, f. adficio.
I. The relation to or disposition toward a thing produced in a person by some influence (in this and the two foll. signif. almost peculiar to the philos. lang. of Cic.): comparantur ea, quae aut majora aut minora aut paria dicuntur;
in quibus spectantur haec: numerus, species, vis, quaedam etiam ad res aliquas adfectio, relation, Cic. Top. 18, 68, and § 70; cf. id. ib. 2, 7.—II. A.. A change in the state or condition of body or mind, a state or frame of mind, feeling (only transient, while habitus is lasting):
adfectio est animi aut corporis ex tempore aliqua de causa commutatio ut, laetitia, cupiditas, metus, molestia, morbus, debilitas, et alia, quae in eodem genere reperiuntur, Cic. Inv. 1, 25, 36; 1, 2, 5; cf. 1, 2, 5, § 19. In Gellius = adfectus, as transl. of the Gr. πάθος, Gell. 19, 12, 3.—B. A permanent state of mind, a frame of mind, a state of feeling, Gr. διάθεσις:
virtus est adfectio animi constans conveniensque, Cic. Tusc. 4, 15, 34 Kühn (cf. in Gr. διάθεσις ψυχῆς συμφώνης αὑτῇ, Stob. Ecl. Eth. 2, p. 104); id. Fin. 3, 26, 65 Goer.: non mihi est vita mea utilior quam animi talis adfectio, neminem ut violem commodi mei gratiā, id. Off. 2, 6, 29 Beier.—Also of body, as anal. to the mind, a fixed, permanent constitution: tu qui detinieris summum bonum firma corporis adfectione contineri, etc., Cic. Tusc. 5, 9, 27.—And metaph. of the stars, their position in respect to one another: astrorum, a constellation, Cic. Fat. 4: ex qua adfectione caeli primum spiritum duxerit, id. Div. 2, 47 (cf. affectus, a, um, B.).—C. Esp., a favorable disposition toward any one, love, affection, good-will (post-Aug. prose):
simiarum generi praecipua erga fetum adfectio, Plin. 8, 54, 80: egit Nero grates patribus laetas inter audientium adfectiones, Tac. A. 4, 15: argentum magis quam aurum sequuntur, nullā adfectione animi, sed quia, etc., id. G. 5; Just. 24, 3: Artemisia Mausolum virum amāsse fertur ultra adfectionis humanae fidem, Gell. 10, 18, 1.—Concr., the loved object: adfectiones, children, Cod. Th. 13, 9, 3.—D. In the Lat. of the Pandects, ability of willing, will, volition, inclination (cf. 2. affectus, II. D.):
furiosus et pupillus non possunt incipere possidere, quia adfectionem tenendi non habent, Dig. 5, 16, 60.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaffectiō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin afficiō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin affectiō From afficiō (“to exert an influence on the body or mind”) + -tiō.
Descendants
- Catalanafecció
- Englishaffectionfrom Old French affection
- Frenchaffectionfrom Old French affection
- Romanianafecțiunefrom Old French affection
- Italianaffezione
- Italianaffezion
- Portugueseafeição
- Portugueseafecção
- Spanishafición
- Spanishafección