LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

affectātiō

affectātiō f (genitive affectātiōnis)
Classical[af.fɛkˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[af.fekˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. The act of striving after.
  2. rhetoricThe act of striving for effect in discourse; affectation.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaffectātiōaffectātiōnēs
adfectātiōnēs
genitiveaffectātiōnis
adfectātiōnis
affectātiōnum
adfectātiōnum
dativeaffectātiōnī
adfectātiōnī
affectātiōnibus
adfectātiōnibus
accusativeaffectātiōnem
adfectātiōnem
affectātiōnēs
adfectātiōnēs
ablativeaffectātiōne
adfectātiōne
affectātiōnibus
adfectātiōnibus
vocativeaffectātiōaffectātiōnēs
adfectātiōnēs

affectātĭo (better adf-), ōnis, f. adfecto,
I. a striving after something (in a good or bad sense; for the most part only in post-Aug. prose).
I. In gen.: philosophia sapientiae amor est et adfectatio, Sen. Ep. 89: magna caeli adfectatione compertum, i. e. perscrutatione, investigation, Plin. 2, 20, 18, § 82 (but Jan reads adsectatio): decoris, id. 11, 37, 56, § 154: Nervii circa adfectationem Germanicae originis (in the endeavor to pass for Germans), ultro ambitiosi sunt, Tac. G. 28: imperii, aspiring to the empire, Suet. Tit. 9.—
II. Esp., in rhetoric, a striving to give a certain character or quality to discourse without possessing the ability to do it, also an inordinate desire to say something striking, affectation, conceit: (ad malam adfectationem) pertinent, quae in oratione sunt tumida, exsilia, praedulcia, abundantia, arcessita, exsultantia, Quint. 8, 3, 56: nihil est odiosius adfectatione, id. 1, 6, 11; 8, 3, 27; 9, 3, 54; 10, 1, 82; Suet. Gram. 10; id. Tib. 70.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaffectātiō

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin afficiō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin affectō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin affectātiō From affectō + -tiō.

Descendants
  • Englishaffectation
  • Frenchaffectation
  • Italianaffettazione
  • Portugueseafetação
  • Romanianafectație
  • Spanishafectación
  • Russianаффекта́ция

Quick answers

What does affectātiō mean in Latin?
affectātiō, a noun, means “The act of striving after.; The act of striving for effect in discourse; affectation.”.
What is the genitive of affectātiō?
The genitive singular is affectātiōnis. affectātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce affectātiō?
In classical Latin, [af.fɛkˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [af.fekˈtat.t͡si.o].
Where does affectātiō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin affectātiō.