noun · femininethird declension
affectātiō
affectātiō f (genitive affectātiōnis)
Classical[af.fɛkˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[af.fekˈtat.t͡si.o]
Meaning
- The act of striving after.
- rhetoricThe act of striving for effect in discourse; affectation.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | affectātiō | affectātiōnēs adfectātiōnēs |
| genitive | affectātiōnis adfectātiōnis | affectātiōnum adfectātiōnum |
| dative | affectātiōnī adfectātiōnī | affectātiōnibus adfectātiōnibus |
| accusative | affectātiōnem adfectātiōnem | affectātiōnēs adfectātiōnēs |
| ablative | affectātiōne adfectātiōne | affectātiōnibus adfectātiōnibus |
| vocative | affectātiō | affectātiōnēs adfectātiōnēs |
affectātĭo (better adf-), ōnis, f. adfecto,
I. a striving after something (in a good or bad sense; for the most part only in post-Aug. prose).
I. In gen.:
philosophia sapientiae amor est et adfectatio, Sen. Ep. 89: magna caeli adfectatione compertum, i. e. perscrutatione, investigation, Plin. 2, 20, 18, § 82 (but Jan reads adsectatio): decoris, id. 11, 37, 56, § 154: Nervii circa adfectationem Germanicae originis (in the endeavor to pass for Germans), ultro ambitiosi sunt, Tac. G. 28: imperii, aspiring to the empire, Suet. Tit. 9.—II. Esp., in rhetoric, a striving to give a certain character or quality to discourse without possessing the ability to do it, also an inordinate desire to say something striking, affectation, conceit:
(ad malam adfectationem) pertinent, quae in oratione sunt tumida, exsilia, praedulcia, abundantia, arcessita, exsultantia, Quint. 8, 3, 56: nihil est odiosius adfectatione, id. 1, 6, 11; 8, 3, 27; 9, 3, 54; 10, 1, 82; Suet. Gram. 10; id. Tib. 70.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaffectātiō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin afficiō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin affectō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin affectātiō From affectō + -tiō.
Descendants
- Englishaffectation
- Frenchaffectation
- Italianaffettazione
- Portugueseafetação
- Romanianafectație
- Spanishafectación
- Russianаффекта́ция