LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Aethalos

Aethalos m sg (genitive Aethalī)
Classical[ˈae̯.tʰa.ɫɔs]Ecclesiastical[ˈɛː.ta.los]

Meaning

  1. masculinesingulara male given name from Ancient Greek
    Aethalon ut vita spoliavit Isindius hospes, // quem memor a sacris nunc quoque pellit Ion: // utque Melanthea tenebris a caede latentem // prodidit officio luminis ipsa parens: // sic tua coniectis fodiantur pectora telis, // sic, precor, auxiliis impediare tuis.AD 8, Publius Ovidius Naso (author), Alexander Riese (editor), Ibis in P. Ovidii Nasonis Carmina, volume III: Fasti. Tristia. Ibis. Ex Ponto. Halieutica. Fragmenta., Leipzig: Bernhard Tauchnitz (stereotype edition, 1874), lines 619–624 (page 214)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeAethalos—
genitiveAethalī—
dativeAethalō—
accusativeAethalon—
ablativeAethalō—
vocativeAethale—

Origins

Borrowed from Ancient Greek Αἴθᾰλος (Aíthălos), from αἴθᾰλος (aíthălos, “smoky flame, thick smoke”).

Quick answers

What does Aethalos mean in Latin?
Aethalos, a proper noun, means “a male given name from Ancient Greek”.
What is the genitive of Aethalos?
The genitive singular is Aethalī. Aethalos is masculine, second declension.
How do you pronounce Aethalos?
In classical Latin, [ˈae̯.tʰa.ɫɔs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.ta.los].