proper noun · masculinevariously declined, first declension, third declension
Aethalidēs
Aethalidēs m sg (genitive Aethalidae or Aethalidis)
Classical[ae̯ˈtʰa.lɪ.deːs]Ecclesiastical[eˈtaː.li.des]
Meaning
- a male given name from Ancient Greek
Hinc numeroſa phalanx, proles Cyllenia: certus // Aethalides ſubitas nervo redeunte ſagittas // Cogere: tu medios gladio bonus ire per hoſtes, // Euryte: nec patrio Minyis ignobilis uſu, // Nuntia verba ducis populis qui reddit Echion.
AD 70–79?, Gaius Valerius Flaccus (author), Nicolaas Heinsius the Elder and Pieter Burman the Elder (editors), Argonautica, Utrecht: Willem van de Water (second edition, 1702), book I, lines 436–440 (pages 12–13)P y t h a g o r a m vero ipsum sicuti celebre est Euphorbum primo fuisse dictasse, ita haec remotiora sunt his, quae C l e a r c h u s (FHG II 317) et D i c a e a r c h u s (FHG II 244) memoriae tradiderunt, fuisse eum postea Pyrrum, deinde Aethaliden, deinde feminam pulcra facie meretricem, cui nomen fuerat Alco.
late AD 2nd C., Aulus Gellius (author), Martin Hertz and Carl Hosius (editors), Noctium Atticarum libri XX, Leipzig: B.G. Teubner (revised edition, 1903), volume I, book iv, chapter xi, § 14 (page 198, lines 4–9)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Aethalidēs | — |
| genitive | Aethalidae Aethalidis | — |
| dative | Aethalidae Aethalidī | — |
| accusative | Aethalidēn Aethalidem | — |
| ablative | Aethalidē | — |
| vocative | Aethalidē Aethalidēs | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Αἰθᾰλῐ́δης (Aithălĭ́dēs).
Descendants
- SpanishEtálida