LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

aesculeus

aesculeus (feminine aesculea, neuter aesculeum)
Classical[ae̯sˈkʊ.ɫe.ʊs]Ecclesiastical[esˈkuː.le.us]

Meaning

  1. adjectiveof the Italian oak

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaesculeusaesculeaaesculeum
genitiveaesculeīaesculeaeaesculeī
dativeaesculeōaesculeaeaesculeō
accusativeaesculeumaesculeamaesculeum
ablativeaesculeōaesculeāaesculeō
vocativeaesculeeaesculeaaesculeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaesculeīaesculeaeaesculea
genitiveaesculeōrumaesculeārumaesculeōrum
dativeaesculeīsaesculeīsaesculeīs
accusativeaesculeōsaesculeāsaesculea
ablativeaesculeīsaesculeīsaesculeīs
vocativeaesculeīaesculeaeaesculea

aescŭlĕus (not esc-), a, um, adj. id.,
I. of the Italian oak, and poet., in gen., of oak: aesculeae capiebat frondis honorem, i. e. an oaken garland, Ov. M. 1, 449; so Pall. 1, 9.

Origins

Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin aesculeus From aesculus (“Italian oak”) + -eus.

Quick answers

What does aesculeus mean in Latin?
aesculeus, a adjective, means “of the Italian oak”.
How do you pronounce aesculeus?
In classical Latin, [ae̯sˈkʊ.ɫe.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [esˈkuː.le.us].