LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

aerumnōsus

aerumnōsus (feminine aerumnōsa, neuter aerumnōsum, superlative aerumnōsissimus)
Classical[ae̯.rʊmˈnoː.sʊs]Ecclesiastical[e.rumˈnɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivesuffering, wretched, miserable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaerumnōsusaerumnōsaaerumnōsum
genitiveaerumnōsīaerumnōsaeaerumnōsī
dativeaerumnōsōaerumnōsaeaerumnōsō
accusativeaerumnōsumaerumnōsamaerumnōsum
ablativeaerumnōsōaerumnōsāaerumnōsō
vocativeaerumnōseaerumnōsaaerumnōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaerumnōsīaerumnōsaeaerumnōsa
genitiveaerumnōsōrumaerumnōsārumaerumnōsōrum
dativeaerumnōsīsaerumnōsīsaerumnōsīs
accusativeaerumnōsōsaerumnōsāsaerumnōsa
ablativeaerumnōsīsaerumnōsīsaerumnōsīs
vocativeaerumnōsīaerumnōsaeaerumnōsa

aerumnōsus, a, um, adj. id.,
I. full of trouble or misery, suffering, wretched, miserable: salum, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 28, 67: inopes, aerumnosae, Plaut. Rud. 1, 4, 39; so id. Ep. 4, 1, 32: miseros, afflictos, aerumnosos, calamitosos, Cic. Tusc. 4, 38, 82; so id. Par. 2; id. Att. 3, 23 fin., once also in his Orations: infelix et aerumnosus, Cic. Verr. 2, 5, 62: nihil est aerumnosius, Sen. de Ira, 2, 7.—Sup.: non huic aerumnosissimo venenum illud fuisset, Cic. Clu. 71, 201; id. Att. 3, 23.

Origins

From aerumna (“toil, distress”) + -ōsus.

Quick answers

What does aerumnōsus mean in Latin?
aerumnōsus, a adjective, means “suffering, wretched, miserable”.
How do you pronounce aerumnōsus?
In classical Latin, [ae̯.rʊmˈnoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.rumˈnɔː.s̬us].