verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems
aequidistō
aequidistō (present infinitive aequidistāre)
Classical[ae̯.kʷɪˈdɪs.toː]Ecclesiastical[e.kʷiˈdis.to]
Meaning
- Medieval LatinNew Latinto be equidistant to/from
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequidistō | aequidistābam | aequidistābō | — | — | — |
| 2nd sg. | aequidistās | aequidistābās | aequidistābis | — | — | — |
| 3rd sg. | aequidistat | aequidistābat | aequidistābit | — | — | — |
| 1st pl. | aequidistāmus | aequidistābāmus | aequidistābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | aequidistātis | aequidistābātis | aequidistābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | aequidistant | aequidistābant | aequidistābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequidistem | aequidistārem | — | — |
| 2nd sg. | aequidistēs | aequidistārēs | — | — |
| 3rd sg. | aequidistet | aequidistāret | — | — |
| 1st pl. | aequidistēmus | aequidistārēmus | — | — |
| 2nd pl. | aequidistētis | aequidistārētis | — | — |
| 3rd pl. | aequidistent | aequidistārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequidistor | aequidistābar | aequidistābor |
| 2nd sg. | aequidistāris | aequidistābāre aequidistābāris | aequidistābere aequidistāberis |
| 3rd sg. | aequidistātur | aequidistābātur | aequidistābitur |
| 1st pl. | aequidistāmur | aequidistābāmur | aequidistābimur |
| 2nd pl. | — | aequidistābāminī | aequidistābiminī |
| 3rd pl. | aequidistantur | aequidistābantur | aequidistābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | aequidister | aequidistārer |
| 2nd sg. | aequidistēre aequidistēris | aequidistārēre aequidistārēris |
| 3rd sg. | aequidistētur | aequidistārētur |
| 1st pl. | aequidistēmur | aequidistārēmur |
| 2nd pl. | aequidistēminī | aequidistārēminī |
| 3rd pl. | aequidistentur | aequidistārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | aequidistā | — |
| pres. 2nd pl. | aequidistāte | — |
| fut. 2nd sg. | aequidistātō | aequidistātor |
| fut. 3rd sg. | aequidistātō | aequidistātor |
| fut. 2nd pl. | aequidistātōte | — |
| fut. 3rd pl. | aequidistantō | aequidistantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | aequidistāre | aequidistārī |
| present participle | aequidistāns | — |
| future participle | — | aequidistanda aequidistandā, aequidistandae, aequidistandam, aequidistandārum, aequidistandās, aequidistande, aequidistandīs, aequidistandōrum, aequidistandōs, aequidistandus |
gerundaequidistandī, aequidistandō, aequidistandum
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequidistō
Latin -i- Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti Proto-Italic *staējō Proto-Italic *staēō Latin stō Latin distō Latin aequidistō From aequus (“equal”) + -i- + distō (“to be distant”).
Descendants
- Italianequidistare
- Spanishequidistar
In English words that came into English from aequidistō
- equidistantaequidistantem