noun · neuterthird declension
aenigma
aenigma n (genitive aenigmatis)
Classical[ae̯ˈnɪɡ.ma]Ecclesiastical[eˈniɡ.ma]
Meaning
- neutera riddle, enigma
- neuteran allegory
- neutera mystery
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aenigma | aenigmata aenigmatēs, ēnigmata |
| genitive | aenigmatis ēnigmatis | aenigmatum ēnigmatum |
| dative | aenigmatī ēnigmatī | aenigmatibus ēnigmatibus |
| accusative | aenigma aenigmatem | aenigmata aenigmatēs, ēnigmata |
| ablative | aenigmate ēnigmate | aenigmatibus ēnigmatibus |
| vocative | aenigma | aenigmata aenigmatēs, ēnigmata |
aenigmă, ătis, n., = αἴνιγμα (dat. and
I. abl. plur. aenigmatis, Charis. p. 38 P.), that which is enigmatical or dark in a figurative representation, an allegory; accto Quintilian's expl.:
allegoria, quae est obscurior, Inst. 8, 6, 52; Cic. de Or. 3, 42.—II. Of other things.
A. That which is dark, obscure, or inexplicable; a riddle, enigma, obscurity:
regina Saba venit temptare eum in aenigmatibus, Vulg. 3 Reg. 10, 1: obscuritates et aenigmata somniorum, Cic. Div. 2, 64; aenigma numero Platonis obscurius, id. Att. 7, 13: legum, Juv. 8, 50: palam et non per aenigmata Dominum videt, Vulg. Num. 12, 8; 1 Cor. 13, 12.—B. A mystery; a mystical tenet or dogma in religion, Arn 3, p. 109.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aenigma atis, n
, αἴνιγμα, a figure, allegory, C.
Origins
Borrowed from Ancient Greek αἴνιγμα (aínigma, “riddle”).
Descendants
- Catalanenigma
- Englishenigma
- Frenchénigme
- Portugueseenigma
- Romanianenigmă
- Spanishenigma
- Siciliannimma
In English words that came into English from aenigma
- enigmaaenigma