adjectivefirst/second-declension adjective
aegrōtātīcius
aegrōtātīcius (feminine aegrōtātīcia, neuter aegrōtātīcium)
Classical[ae̯.ɡroː.taːˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[e.ɡro.taˈtiː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectivesickly (often ill)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aegrōtātīcius | aegrōtātīcia | aegrōtātīcium |
| genitive | aegrōtātīciī | aegrōtātīciae | aegrōtātīciī |
| dative | aegrōtātīciō | aegrōtātīciae | aegrōtātīciō |
| accusative | aegrōtātīcium | aegrōtātīciam | aegrōtātīcium |
| ablative | aegrōtātīciō | aegrōtātīciā | aegrōtātīciō |
| vocative | aegrōtātīcie | aegrōtātīcia | aegrōtātīcium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aegrōtātīciī | aegrōtātīciae | aegrōtātīcia |
| genitive | aegrōtātīciōrum | aegrōtātīciārum | aegrōtātīciōrum |
| dative | aegrōtātīciīs | aegrōtātīciīs | aegrōtātīciīs |
| accusative | aegrōtātīciōs | aegrōtātīciās | aegrōtātīcia |
| ablative | aegrōtātīciīs | aegrōtātīciīs | aegrōtātīciīs |
| vocative | aegrōtātīciī | aegrōtātīciae | aegrōtātīcia |
aegrotaticius, a, um, adj. aegroto,
I. that is often ill, Gloss. Isid.
Origins
From aegrōtātus + -īcius. Compare trālātīcius.