aegritūdō
Meaning
- illness, sickness
- grief, sorrow
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Cura · Sollicitudo · Angor · Dolor · Ægritudo
Cura, sollicitudo, and angor, mean the disturbance of the mind with reference to a future evil and danger; cura (from the antiquated word coera, from κοίρανος) as thoughtfulness, uneasiness, apprehension, in opp. to incuria, like φροντίς; sollicitudo, as sensitiveness, discomposure, anxiety, in opp. to securitas, Tac. H. iv. 58, like μέριμνα; angor (from ἄγχω) as a passion, anguish, fear, in opp. to solutus animus; whereas dolor and ægritudo relate to a present evil; dolor (from θλᾶν?) as a hardship or pain, in opp. to gaudium, ἄλγος; ægritudo, as a sickness of the soul, like ἀνία, in opp. to alacritas. Cic. Tusc. v. 16. Cic. Fin. i. 22. Nec præterea res ulla est, quæ sua natura aut sollicitare possit aut angere. Accius apud Non. Ubi cura est, ibi anxitudo. Plin. Ep. ii. 11. Cæsar mihi tantum studium, tantam etiam curam—nimium est enim dicere sollicitudinem—præstitit, ut, etc. Quintil. viii. pr. 20. Curam ego verborum, rerum volo esse sollicitudinem. (iv. 419.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aegritūdō | aegritūdinēs |
| genitive | aegritūdinis | aegritūdinum |
| dative | aegritūdinī | aegritūdinibus |
| accusative | aegritūdinem | aegritūdinēs |
| ablative | aegritūdine | aegritūdinibus |
| vocative | aegritūdō | aegritūdinēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aliquem aegritudine levare
- to comfort another in his trouble.
- aegritudine, curis confici
- to be wasting away with grief.
- aegritudinem alicuius elevare
- to comfort another in his trouble.
- aegritudine, sollicitudine affici
- to be vexed, mortified, anxious.
- in aegritudine, sollicitudine esse
- to be vexed, mortified, anxious.
- aegritudine afflictum, debilitatum esse, iacēre
- to be bowed down, prostrated by grief.
- aegritudo exest animum planeque conficit (Tusc. 3. 13. 27)
- anxiety gnaws at the heart and incapacitates it.
visi sunt (elephanti) fessi aegritudine, Plin. 8, 1, 1, § 3: metu et aegritudine fessus, Tac. A. 2, 29; so id. ib. 2, 69; Curt. 3, 5; Flor. 4, 7; Eutr. 9, 5 al.— Also of plants: sunt enim quaedam aegritudines (ficorum) et locorum, Plin. 17, 24, 37, § 223.—Far oftener, aegritudo animam adimit, Plaut. Trin. 4, 3, 84; so id. Bacch. 5, 1, 24; id. Capt. 4, 2, 2; id. Curc. 2, 1, 9; id. Men. prol. 35; id. Merc. 2, 3, 24 al.: praeclare nostri, ut alia multa, molestiam, sollicitudinem, angorem propter similitudinem corporum aegrorum, aegritudinem nominaverunt; and soon after: ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo in animo, Cic. Tusc. 3, 10; so id. ib. 3, 7; 9; 12; 13; 14; 26; 4, 7; 15; id. Fam. 5, 13 fin. al.; Sall. J. 84.—In the plur., Ter. Heaut. 3, 2, 28; Cic. Tusc. 3, 19; 4, 15; Sen. Ep. 50.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Derived from aeger (“sick, ill”) + -tūdō (“-ness”).
In English words that came into English from aegritūdō
- egritudeaegritūdō