LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

aegritūdō

aegritūdō f (genitive aegritūdinis)
Classical[ae̯.ɡrɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[e.ɡriˈtuː.do]

Meaning

  1. illness, sickness
  2. grief, sorrow

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Cura · Sollicitudo · Angor · Dolor · Ægritudo

Cura, sollicitudo, and angor, mean the disturbance of the mind with reference to a future evil and danger; cura (from the antiquated word coera, from κοίρανος) as thoughtfulness, uneasiness, apprehension, in opp. to incuria, like φροντίς; sollicitudo, as sensitiveness, discomposure, anxiety, in opp. to securitas, Tac. H. iv. 58, like μέριμνα; angor (from ἄγχω) as a passion, anguish, fear, in opp. to solutus animus; whereas dolor and ægritudo relate to a present evil; dolor (from θλᾶν?) as a hardship or pain, in opp. to gaudium, ἄλγος; ægritudo, as a sickness of the soul, like ἀνία, in opp. to alacritas. Cic. Tusc. v. 16. Cic. Fin. i. 22. Nec præterea res ulla est, quæ sua natura aut sollicitare possit aut angere. Accius apud Non. Ubi cura est, ibi anxitudo. Plin. Ep. ii. 11. Cæsar mihi tantum studium, tantam etiam curam—nimium est enim dicere sollicitudinem—præstitit, ut, etc. Quintil. viii. pr. 20. Curam ego verborum, rerum volo esse sollicitudinem. (iv. 419.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaegritūdōaegritūdinēs
genitiveaegritūdinisaegritūdinum
dativeaegritūdinīaegritūdinibus
accusativeaegritūdinemaegritūdinēs
ablativeaegritūdineaegritūdinibus
vocativeaegritūdōaegritūdinēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem aegritudine levare
to comfort another in his trouble.
aegritudine, curis confici
to be wasting away with grief.
aegritudinem alicuius elevare
to comfort another in his trouble.
aegritudine, sollicitudine affici
to be vexed, mortified, anxious.
in aegritudine, sollicitudine esse
to be vexed, mortified, anxious.
aegritudine afflictum, debilitatum esse, iacēre
to be bowed down, prostrated by grief.
aegritudo exest animum planeque conficit (Tusc. 3. 13. 27)
anxiety gnaws at the heart and incapacitates it.

aegrĭtūdo, ĭnis, f. aeger,
I. illness, sickness (both of body and mind; while aegrotatio denotes only physical disease).
I. Lit., of the body of men and brutes (only after the Aug. per.): visi sunt (elephanti) fessi aegritudine, Plin. 8, 1, 1, § 3: metu et aegritudine fessus, Tac. A. 2, 29; so id. ib. 2, 69; Curt. 3, 5; Flor. 4, 7; Eutr. 9, 5 al.— Also of plants: sunt enim quaedam aegritudines (ficorum) et locorum, Plin. 17, 24, 37, § 223.—Far oftener,
II. Of mind, grief, sorrow, care, etc. (class.; freq. in the Ciceronian philos.), Pac. ap. Non. 322, 18; 13, 29: aegritudo animam adimit, Plaut. Trin. 4, 3, 84; so id. Bacch. 5, 1, 24; id. Capt. 4, 2, 2; id. Curc. 2, 1, 9; id. Men. prol. 35; id. Merc. 2, 3, 24 al.: praeclare nostri, ut alia multa, molestiam, sollicitudinem, angorem propter similitudinem corporum aegrorum, aegritudinem nominaverunt; and soon after: ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo in animo, Cic. Tusc. 3, 10; so id. ib. 3, 7; 9; 12; 13; 14; 26; 4, 7; 15; id. Fam. 5, 13 fin. al.; Sall. J. 84.—In the plur., Ter. Heaut. 3, 2, 28; Cic. Tusc. 3, 19; 4, 15; Sen. Ep. 50.

Origins

Derived from aeger (“sick, ill”) + -tūdō (“-ness”).

In English words that came into English from aegritūdō

  • egritudeaegritūdō

Quick answers

What does aegritūdō mean in Latin?
aegritūdō, a noun, means “illness, sickness; grief, sorrow”.
What is the genitive of aegritūdō?
The genitive singular is aegritūdinis. aegritūdō is feminine, third declension.
How do you pronounce aegritūdō?
In classical Latin, [ae̯.ɡrɪˈtuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.ɡriˈtuː.do].