LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

aedituēns

aedituēns m (genitive aedituentis)
Classical[ae̯ˈdɪ.tu.ẽːs]Ecclesiastical[eˈdiː.tu.ens]

Meaning

  1. a temple keeper

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaedituēnsaedituentēs
genitiveaedituentisaedituentum
dativeaedituentīaedituentibus
accusativeaedituentemaedituentēs
ablativeaedituenteaedituentibus
vocativeaedituēnsaedituentēs

aedĭtŭens, entis, m., = aedituus,
I. a keeper of a temple, Lucr. 6, 1275, referred to by Gell. 12, 10 fin.

Origins

From aedis (“temple”) + tuēns (“guarding”).

Quick answers

What does aedituēns mean in Latin?
aedituēns, a noun, means “a temple keeper”.
What is the genitive of aedituēns?
The genitive singular is aedituentis. aedituēns is masculine, third declension.
How do you pronounce aedituēns?
In classical Latin, [ae̯ˈdɪ.tu.ẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈdiː.tu.ens].