noun · femininethird declension
adversitās
adversitās f (genitive adversitātis)
Classical[adˈwɛr.sɪ.taːs]Ecclesiastical[adˈvɛr.si.tas]
Meaning
- opposition, contrariety
In the readers how our graded readers gloss it
hardship
adversitās — in Seneca, ch. XX
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adversitās | adversitātēs |
| genitive | adversitātis | adversitātum |
| dative | adversitātī | adversitātibus |
| accusative | adversitātem | adversitātēs |
| ablative | adversitāte | adversitātibus |
| vocative | adversitās | adversitātēs |
adversĭtas, ātis, f. adversus,
I. opposition, contrariety.
I. In gen.:
magnam adversitatem scorpionibus et stellionibus putant esse, a great natural hostility, antipathy, Plin. 11, 25, 30, § 90.—II. Esp., misfortune, suffering, Cassiod.
Origins
Latin adversus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -itās Latin adversitas From adversus (“set opposite; turned toward”, perfect passive participle of advertō) + -itās (“-ity, -ness”)
Descendants
- Italianavversità
- Frenchadversitéfrom Old French adversité
- Romanianadversitatefrom Old French adversité
- Englishadversityfrom Old French adversité
- Portugueseadversidade
- Spanishadversidad
In English words that came into English from adversitās
- adversityadversitātem