adversārius1
Meaning
- adjectiveadverse, hostile
factiō adversāria
the opposition
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Adversarius · Hostis · Inimicus
1. Adversarius is the generic term for every opposer, in the field, in politics, in a court of judicature, like ἀντιστάτης. Hostis (from ἔχθω) is ‘the enemy’ in the field, and war, opp. to pacatus. Cic. Rep. ii. 3. Sen. Q. N. vi. 7. like πολέμιος; inimicus, ‘an enemy’ in heart, opp. to amicus, like ἐχθρός. Cic. Man. 10. Pompeius sæpius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit. Phil. xi. 1. Verr. i. 15. Curt. vii. 10. Liv. xxii. 39. Nescio an infestior hic adversarius, quam ille hostis maneat. 2. Hostilis and inimicus denote states of hatred become habitual qualities; infestus and infensus only as temporary states; infestus (ἀνασπαστός?) applies to a quiescent state of aversion, like disaffected, unkind, and thus it is applied to inanimate things that threaten hostility; infensus (from πένθος) denotes a passionate state of mind, like enraged, and is therefore applicable to persons only. Tac. Ann. xv. 28. Non infensum, nedum hostili odio Corbulonis nomen habebatur. Cic. Verr. iii. 24. Sall. Cat. 19. Sen. N. Q. iii. pr. Animus luxuriæ non adversus tantum, sed et infestus. Liv. ii. 20. Tarquinium infesto spiculo petit; Tarquinius infenso cessit hosti. (iv. 393.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adversārius | adversāria | adversārium |
| genitive | adversāriī | adversāriae | adversāriī |
| dative | adversāriō | adversāriae | adversāriō |
| accusative | adversārium | adversāriam | adversārium |
| ablative | adversāriō | adversāriā | adversāriō |
| vocative | adversārie | adversāria | adversārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adversāriī | adversāriae | adversāria |
| genitive | adversāriōrum | adversāriārum | adversāriōrum |
| dative | adversāriīs | adversāriīs | adversāriīs |
| accusative | adversāriōs | adversāriās | adversāria |
| ablative | adversāriīs | adversāriīs | adversāriīs |
| vocative | adversāriī | adversāriae | adversāria |
Quid est quod neglegenter scribamus adversaria? quid est. quod diligenter conficiamus tabulas? Qua de causa? Quia haec sunt menstrua, illae sunt aeternae: haec delentur statim, illae servantur sancte, etc., Cic. Rosc. Com. 2, 5 and 7.in gen., only of persons, while contrarius is used of things, Front. Differ. 2198 P.). tribunus seditiosis adversarius, Cic. Clu. 34, 94: vis juri adversaria, id. Caecin. 2: opinio oratori, id. de Or. 2, 37: duces, id. Phil. 3, 8: populus, adversarius, invidus etiam potentiae, in hostile opposition to those in power, Nep. Timoth. 3: factio, id. Phoc. 3: frater, Hor. Ep. 1, 18, 63 al.—valentiorem nactus adversarium, Plaut. Capt. prol. 64: injuria adversariūm, Ter. Hec. prol. alt. 14; cf. id. Ad. prol. 2: tribuni plebis illius adversarii, defensores mei, Cic. Mil. 15; so id. Quint. 2; id. Vatin. 1; id. Har. Resp. 16, 24; Nep. Dion. 7; Hor. S. 1, 9, 75.—Of wrestlers and other athletæ: pugiles etiam cum feriunt adversarium ... ingemiscunt, Cic. Tusc. 2, 23, 56; also, in auctions, of opposing bidders: res major est quam facultates nostrae praesertim adversario et cupido et locuplete, Cic. Att. 12, 43; cf. id. ib. 13, 31.—In Cic. also in the fem.: adversārĭa, ae: est tibi gravis adversaria constituta et parata, incredibilis quaedam exspectatio, id. Fam. 2, 4, 2; and in the neutr. plur.: adversārĭa, ōrum, the arguments, assertions of the antagonist, Cic. Or. 35, 122.!*? The histt. more freq. than Cic. and Hor. use adversarius like hostis for an enemy in war: adversarios in fuga esse, Nep. Them. 4: multitudo adversariorum, id. Dat. 6: montem occupat, ne forte cedentibus adversariis receptui foret, Sall. J. 50; Suet. Caes. 30, 36, 68; id. Dom. 1; Curt. 3, 11; Vulg. Deut. 20, 4; Aur. Vict. Vir. Illustr. 75, 8; 69, 2; cf. advosem in Fest. p. 25 Müll.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Latin adversus Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin adversārius From adversus + -ārius (suffix forming adjectives and agent nouns).
In English words that came into English from adversārius
- adversaryadversārius