noun · masculinesecond declension
adventūrus
adventūrus m (genitive adventūrī)
Meaning
- an adventure
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adventūrus | adventūrī |
| genitive | adventūrī | adventūrōrum |
| dative | adventūrō | adventūrīs |
| accusative | adventūrum | adventūrōs |
| ablative | adventūrō | adventūrīs |
| vocative | adventūre | adventūrī |
Origins
Future active participle of adveniō.