LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

adulēscentior

adulēscentior (present infinitive adulēscentiārī, perfect active adulēscentiātus sum)
Classical[a.dʊ.ɫeːsˈkɛn.ti.ɔr]Ecclesiastical[a.du.leʃˈʃɛn.t͡si.or]

Meaning

  1. deponentto behave like a young man, behave youthfully

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adulēscentioradulēscentiābaradulēscentiābor———
2nd sg.adulēscentiāris
adulēscentiāre
adulēscentiābāris
adulēscentiābāre
adulēscentiāberis
adulēscentiābere
———
3rd sg.adulēscentiāturadulēscentiābāturadulēscentiābitur———
1st pl.adulēscentiāmuradulēscentiābāmuradulēscentiābimur———
2nd pl.adulēscentiāminīadulēscentiābāminīadulēscentiābiminī———
3rd pl.adulēscentianturadulēscentiābanturadulēscentiābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adulēscentieradulēscentiārer——
2nd sg.adulēscentiēris
adulēscentiēre
adulēscentiārēris
adulēscentiārēre
——
3rd sg.adulēscentiēturadulēscentiārētur——
1st pl.adulēscentiēmuradulēscentiārēmur——
2nd pl.adulēscentiēminīadulēscentiārēminī——
3rd pl.adulēscentienturadulēscentiārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adulēscentiāre—
pres. 2nd pl.adulēscentiāminī—
fut. 2nd sg.adulēscentiātor—
fut. 3rd sg.adulēscentiātor—
fut. 3rd pl.adulēscentiantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadulēscentiārī—
perfect infinitiveadulēscentiātum esse—
future infinitiveadulēscentiātūrum esse—
present participleadulēscentiāns—
perfect participleadulēscentiātus
adulēscentiāta, adulēscentiātā, adulēscentiātae, adulēscentiātam, adulēscentiātārum, adulēscentiātās, adulēscentiāte, adulēscentiātī, adulēscentiātīs, adulēscentiātō, adulēscentiātōrum, adulēscentiātōs
—
future participleadulēscentiātūrus
adulēscentiātūra, adulēscentiātūrā, adulēscentiātūrae, adulēscentiātūram, adulēscentiātūrārum, adulēscentiātūrās, adulēscentiātūre, adulēscentiātūrī, adulēscentiātūrīs, adulēscentiātūrō, adulēscentiātūrōrum, adulēscentiātūrōs, adulēscentiātūrum
adulēscentiandus
adulēscentianda, adulēscentiandā, adulēscentiandae, adulēscentiandam, adulēscentiandārum, adulēscentiandās, adulēscentiande, adulēscentiandīs, adulēscentiandōrum, adulēscentiandōs
gerundadulēscentiandī, adulēscentiandō, adulēscentiandumsupineadulēscentiātum, adulēscentiātū

ădŭlescentĭor (not ădŏl-), āri, v. dep. id.,
I. to behave like an adulescens: tu adhuc adulescentiaris, Varr. ap. Non. 71, 30.

Origins

From adulēscēns (“young, youthful”) + -iō, present active participle of adolēscō (“grow, grow up”).

Quick answers

What does adulēscentior mean in Latin?
adulēscentior, a verb, means “to behave like a young man, behave youthfully”.
What are the principal parts of adulēscentior?
adulēscentior, adulēscentiārī, adulēscentiātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce adulēscentior?
In classical Latin, [a.dʊ.ɫeːsˈkɛn.ti.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.du.leʃˈʃɛn.t͡si.or].